Στο Κοντοπούλι της Λήμνου

Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ .Πολύ μακρύς ,αδελφέ μου.
Τα βράδια που ο μικρός γλόμπος κουνούσε το κεφάλι του λέγοντας
<<πέρασε η ώρα >>
οι ποιητές μας εκεί στην αποθήκη … εκεί που από το 48 τους εμπόδιζαν να πουν καλημέρα στον γέροντα ,
έφτιαχναν Διαμαντόπετρες αληθινές
που της πρόσθεταν στο περιδαίρεο της Ελλάδας .
Τώρα είναι δικός μας αυτός ο δρόμος και την καλημέρα
το χαμόγελο μας στον περαστικό δεν μπορεί
να μας το κρύψει κανείς όσα εμπόδια και να βάζουν .

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s