Βραδυνό ταξίδι στην Μυτιλήνη

Ένας ο δρόμος  της ανάμνησης, *δυο οι  ιστορίες των παιδιών της Μυτιλήνης.
Οι αναμνήσεις και τα παιδικά τραύματα  του Κωστέλη
και η αποβολή από το σχολείο του Σωκρατέλη .
Μέσα από μια κινηματογραφική ταινία, το Ταξίδι στην Μυτιλήνη του σκηνοθέτη Λάκη Παπαστάθη
και από μια ανάμνηση σε μια εβδομαδιαία εφημερίδα της Αριστεράς , του Σωκράτη.

*Στην κινηματογραφική ιστορία ο  Κωστάκης επιστρέφει μετά απο πολλά  χρόνια απουσίας στο εξωτερικό (περί φυγής πρόκειται )
και η επιστροφή του είναι μια πάλη με τα τραύματα  που στιγμάτισαν την παιδική του ηλικία ,και ενός κόσμου που γκρεμίστηκε .

**Η δεύτερη ιστορία τυπώθηκε το Σάββατο 16 Ιουλίου στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς
μας μιλάει για μια μπουνιά που έδωσε ο νεαρός Σωκράτης για πρώτη και τελευταία φορά
σε έναν νεαρό που ήταν όλο φιγούρα και προκαλούσε σαματάδες.
Την πρώτη κινηματογραφική ιστορία όσοι μένετε στον Βόλο μπορείτε να την δείτε
στον Θερινό κινηματογράφο Εξωραιστική όπου και παίζετε έως την Παρασκευή
ενώ την δεύτερη την παραθέτω εδώ ολόκληρη όπως τυπώθηκε στην εφημερίδα.

Με τον Μιχαλάκη ήμασταν συμμαθητές στο γυμνάσιο, στη Μυτιλήνη. Ήταν λίγο λιανός στο σουλούπι και στα μαθήματα όχι και τσακμάκι, όμως ήταν από τρανή οικογένεια του νησιού. Μεγαλέμποροι, κτηματίες και πολιτευτές το σόι του.
Πάντα καλοντυμένος και μυρωδάτος στο σχολειό, ήταν ο μόνος που έβαζε τις καθημερινές κολόνια, από τις μάρκες, όχι από τη χύμα λεμόνι της κυρα-Θοδώρας.
Η παρέα του ήταν της «καλής κοινωνίας», κάτι τσογλανάκια κακομαθημένα, που τους έδινε χρήματα να νοικιάζουν μηχανάκια, τους κέρναγε κι εκείνοι όλο τον κολάκευαν και τον φώναζαν Μισέλ. Εμείς το φωνάζαμε «ο Φιάκας», γιατί όλο φιγούρα, πρόκληση και σαματάδες ήταν.
Τα σαββατόβραδα, στο «νυφοπάζαρο» της προκυμαίας, οι κοπέλες δεινοπαθούσαν από τον Μισέλ. Έβριζε, προκαλούσε, απειλούσε και αν τύχαινε ο πατέρας καμιάς κοπελιάς να ήταν στη δούλεψη του πατέρα του, γινόταν πρόστυχος.
Νταής και στα διαλείμματα στο σχολειό, μαζί με την παρέα του. Όπου εύρισκαν αδύναμο και του χεριού τους, η «καλή κοινωνία» του άλλαζε τα φώτα.
Δεν τον χώνευα, ούτε αυτός εμένα, ίσως γιατί η κούκλα η Μυρσινούλα που τη κυνηγούσε μήνες του είπε δημόσια:
– Μη μου ξαναμιλήσεις, εγώ τα έχω με τον Σωκράτη
Είχαμε στη τάξη μας και τον Πετράκη.
Ένα φτωχόπαιδο από τον Συνοικισμό, κοκκινομούρη, άσχημο και στραβοκάνη, που το φωνάζαμε «τσίτα».
Των παθών του τον τάραχο τράβαγε ο Πετράκης από τον Μισέλ και την παρέα του.
Κάθε μέρα η μάνα της «τσίτας» του έδινε σε μια χαρτοσακούλα λίγες ελιές και μια φέτα τουλουμοτύρι για το μεγάλο διάλειμμα. Μια μέρα, τσακώνω το Μισέλ να αδειάζει τη χαρτοσακούλα στο χώμα και να βάζει μέσα καβαλίνες.
– Γιατί ρε το κάνεις αυτό;
– Γιατί έτσι γουστάρω, μου απαντά.
Ασυναίσθητα του ρίχνω μια μπουνιά στη μούρη, πάρ’ τον κάτω και γεμίζει αίματα.
Με το που βλέπω τα αίματα, λιποθυμώ. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που χτύπησα άνθρωπο. Ο γυμνασιάρχης μου είπε πως αν ζητήσω συγγνώμη από το Μισέλ και το πατέρα του, που ήταν παρών, τέλειωσε το θέμα.
Δεν το έκανα και έφαγα «τριήμερη αποβολή για αδικαιολόγητη βία και απρεπή συμπεριφορά».
Ο Μισέλ ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη από τον Πετράκη.
Φεύγοντας από το γραφείο του γυμνασιάρχη, ο κύριος Βύρων, ο χημικός μας, μου χαμογέλασε και μου έκλεισε το μάτι.
Πριν από δυο χρόνια, σ’ ένα βιβλίο-αφιέρωμα στους αντιστασιακούς εκπαιδευτικούς της Λέσβου, είδα τη φωτογραφία του κυρίου Βύρωνα στη Μακρόνησο.
Μάλλον ο Μισέλ θα φταίει που δεν μπορώ να καταδικάσω «τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται».
Ίσως και το χαμόγελο του κυρίου Βύρωνα.
ο Σωκράτης

Aνάσταση

Ας υψώσουμε πια θριαμβικές τις αψίδες των δαφνών, και τις πολυτελείς της πασκαλιάς γιρλάντες. Κάτι πολύ χαρμόσυνο μυρίζει μέσα στον αέρα, αδελφοί μου. Κάτι πολύ χαρμόσυνο και μεγάλο. Κοιτάχτε κατάματα τους Φαρισαίους και τους Γραμματείς. Μέσα στα μύχια των αγρυπνισμένων ματιών τους θα συλλάβετε την ανησυχία της φοβερής προσδοκίας, και τον τρόμο του μελλούμενου θαύματος
Δείτε όλο το χρονογράφημα του ΣΤΡΑΤΗ ΜΥΡΗΒΗΛΗ  στά>>>>   
 >>>>enthemata.wordpress.com

Εδώ είναι Βερολίνο,υπουργέ προστασίας του πολίτη.

Ο φασισμός, ο ρατσισμός, η εξύμνηση της ναζιστικής ιδεολογίας δεν είναι μια γνώμη, αλλά ένα έγκλημα!

Αρχές του Βερολίνου ανακοίνωσαν σήμερα την  απαγορεύση  σε  μιά νεοναζιστική οργάνωση και εισέβαλαν δύο διαμερίσματα, καθώς και  στο σπίτι του ιδρυτή της.

Τα μέλη αυτής της οργάνωσης, των οποίων ο αριθμός εκτιμάται σαράντα με εξήντα  άτομα,

δεν δίσταζαν να παρελαύνουν στους δρόμους ντυμένοι με μαύρες στολές

εξυμνόντας την βία και την τυραννία του εθνικοσοσιαλισμού.

Ωχ μανούλα μου .

bitola

Στέφος Γρηγόριος.
Μοναστηριώτης(Βitola) τρομοκράτης στα χρόνια του Μακεδονικού αγώνα
επικεφαλής των παραστρατιωτικών τμημάτων της ΑΝΤΑΤ κατά την ανακατάληψη της περιοχής
τον Σεπτέμβριο του 1916,  υπαίτιος μαζικών εκτελέσεων  (καθώς και της βίαιης εκκένωσης
και συστηματικής λεηλασίας της ίδιας της πόλης της Φλώρινας. )
Σε όλο τον κάμπο της Φλώρινας το όνομα του καπετάν Στέφου του μακεδονομάχου
προκαλεί τον τρόμο.
Τα χωριά Σέτινα, Κουσουράτ, Νερέτ  χρόνια  στενάζουν κάτω απο τον βούρδουλα του.
Ο  καπετάν Στέφος δεν είναι κρυμένος ληστής.
Όχι. Είναι έντιμος πολίτης και φίλος τών τοπικών αρχών.
Κοματαρχίσκος του Κονδίλη και υποψήφιος στίς  εκλογές.Είναι παράγοντας.
Δολοφόνησε δεκάδες φτωχούς αγρότες και ονομάζονταςσε    κομιτατζή  σε ξεγράφει
απο τον κατάλογο των ζωντανών.
Στύλος κολόνα του εθνικοφασιστικού συλλόγου ο Παύλος Μελάς.
Στούς εκτοπισμούς είχε πρώτος και καλύτερος το δάχτυλο του.Πρίν κάμποσο καιρό πρίν φύγει
απο την Φλώρινα ο διοικητής της αστυνομίας ο κανίβαλος Πετράκης,οι δυό τους ήταν αχώριστοι φίλοι.
Τόσο ταίριαζαν τα αιμοβόρα ένστικτα.
Αυτή όλη η δράση της σπείρας του ¨΄Παύλου Μελλά’  είναι τόσο γνωστή στην Φλώρινα
που και τα παιδάκια βλέποντας στούς τοίχους επιγραφές και την φωτογραφία του υποψήφιου καπετάν Στέφου
τρέχανε να κρυφτούν ξεφωνίζοντας.  Λέλε  Μάικοοοοοο…..  (Ωχ μανούλα μου)
Ριζοσπάστης  23-10-1933

Ένα ακόμα ντοκουμέντο για την Εθνική κυριαρχία που χαρακτηρίζει την περιοχή,απο αρθράκι τοπικής εφημερίδας.
Φωνή του λαού(Φλώρινα) 19-10-1930

Βασιβουζουκισμοί ανήκουστοι, σατραπισμοί φοβερώτατοι,
μη σημειωθέντες ούτε κατά τούς μαύρους χρόνους της Τουρκοκρατίας, λαμβάνουν  χώραν σήμερον ολίγον έξω
της Φλωρίνης  εις το χωρίων Αχλάδα(Κρουσοράτη).
Επειδή κατά κακήν τύχην δεν απηλλοτριώθη το τσιφλίκη της Αχλάδας
έχει καθήσει εις τον λαιμόν των γεωργών.Ο κ.Στέφος και ως ενοικιαστής η ως αντιπρόσωπος του Μπέη(Σούμπασης)
εισπράτη παρά των γεωργών το αναλογούν  εις τον Μπέη γεώμορον (κεσήμ).
Κατά την είσπραξιν όμως του δήθεν δικαίου του Μπέη,δια να αποσπάση όσο το δυνατόν
μεγαλείτερον μερίδιον, υβρίζει, απειλεί, τρομοκρατεί, δέρει δια χειρών, διά ποδών, διά ξύλου,όταν τύχη να έχη
τοιούτον πλησίον του, και εν γένει τυραννεί  κατά τοιούτον τρόπον τους γεωργούς,
ώστε να τρέμουν ούτοι εκ φόβου, και να προτιμούν τον θάνατον αντί της άθλιας και μαρτυρικής ζωής.
Προ ημερών μίαν Κυριακήν κατά τον τρύγο των άμπέλων, έδειρεν ανηλεώς τον εκ τών προκρίτων του χωρίου
γέροντα κ. Τάλεν Ντώνε, διότι απέκρυπτεν δήθεν το πραγματικόν ποσόν των σταφιλίων
το οποίον κατά τον Στέφον είχε τρυγιθή κρύφίως,  ενώ εφέτος σταφύλια σχεδόν δεν υπήρχον.
Ο σεβάσμιος γέρων με κατάμαυρον το σώμα του απο το άγριον ξυλοκόπημα  ήλθεν εις Φλώρινα
και επέδωκε μήνυσιν εναντίον του κ.Στέφου Γρηγορίου, επισυνάψας και πιστοποίησιν ιατρικήν
περί των μωλόπων του σώματος του.
Και αυτοί μέν είναι οι παλληκαρισμοί (βανδαλισμοί δηλαδή και βασιβουζουκισμοί) του νεαρού αυτού Μπέη της Αχλάδας.
Ερωτούν όμως οι δυστυχείς χωρικοί, είνε ελεύθεροι πολίται η είνε είλωτες του αίσχιστου είδους;

το κτήνος αυτό, στην κατοχή συνελήφθη απο τον ΕΛΑΣ και εκτελέστηκε,

στο Βόίο το 1943.

πηγή:Aρχειοτάξιο Ιούνης 2009

αναδιάρθρωση της εργασίας στο εργατικό δυναμικό  ,απολύσεις εργαζόμενων,αλλού οικειοθελείς αποχωρίσεις,
σε όλη την Ευρώπη,και στην Ελλάδα ,το κεφάλαιο και τα στελέχη των επιχειρήσεων που το υπηρετούν
σκύβοντας  το κεφάλι και πνίγοντας την φωνή τους,διαλύουν τα θεσμικά εδώ και χρόνια κατοχυρωμένα δικαιώματα  των εργαζόμενων,
Υπάρχουν όμως μικρές εστίες αντίστασης .
Όπως αυτή που έγινε και σήμερα στην Γαλλία στο εργοστάσιο  Michelin Montceau-les-Mines
όπου οι εργαζόμενοι μαζί με το σωματείο τους
κρατούν τέσσερα διευθυντικά στελέχη συμπεριλαμβανομένου και του διευθυντή.
Στο εργοστάσιο μειώνονται οι θέσεις κατά 1093 από το 2010 στο όνομα της αναδιάρθρωσης.
ΟΙ εργαζόμενοι ζητούν  να παρθούν πίσω οι δύο απολύσεις που γίνανε χθες
σε εργαζόμενους που αρνήθηκαν να εργασθούν σε διαφορετική εργασία δίχως να έχουνε εκπαιδευτή.

πηγή: Le Mont

Σέ Κομοτινή και Ξάνθη!

<<Όλλα τα επίσημα έγγραφα στην ΚΟΜΟΤΙΝΗ-ΞΑΝΘΗ
Θα δημοσιεύονται επίσημα και στην Τουρκική γλώσσα!!
Αυτή την απόφαση πήρανε τα Δημοτικά συμβούλια των πόλεων!!>>

(καλά μην βαράτε !!εδώ είναι Ελλάδα!δεν γίνονται αυτά
γράφουμε και καμιά <<μαμακία >>για να περνά η ώρα!)

Gostivar
Gostivar

Σέ μια πόλη της ΠΓΔΜ  το Gostivar  το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε

όλα τα έγγραφα να δημοσιεύονται και στην Τούρκικη γλώσσα.

Macedonian city adopts Turkish as official language
Macedonia’s Gostivar city will begin using Turkish as an official language in addition to Macedonian and Albanian.

A draft law submitted by members of the Macedonia Turkish Democratic Party was unanimously accepted by the city council of Gostivar and the law has made Turkish an official language within the boundaries of Gostivar city.

According to a statement issued by the Gostivar city council, all official documents, stamps and communication would be published also in Turkish.

Mayor of Gostivar, Rufi Osmani, said Thursday that the law will go into effect on January 1, 2010.

10 percent of the population in Gostivar is Turkish.