Ο μεγάλος συγγραφέας των Βαλκανίων Ίβο Άντριτς .

έλεγε .

DSC06881

Το ένστικτο των ανθρώπων και των ζώων 
ανακάλυψε και σχεδίασε αυτά τα δρομάκια 
και η ανάγκη τα περπάτησε .

DSC06857

DSC06828

DSC06846

στο λακαριό

DSC09349

» Χαρώ την την παρέα σας 
νά ‘τανε κι άλλη τόση 
κρασί ρακί και τσικουδιά μέχρι να ξημερώσει «

Εδώ και καιρό τα ρακοκάζανα
στο νησί έχουν πάρει φωτιά .
Σε κάθε χωριό σχεδόν μαζεύονται φίλοι του ανθρώπου
που ρακοβγάζει μέσα στον χώρο τού αντίστοιχου λακαριού
που ευωδιάζει με τ ‘αρώματα του .
Έτσι και ψες βράδυ φίλοι του αγαπητού Χρίστου
παραβρέθηκαν εκεί στο Κοντοπούλι Λήμνου στο λακαριό τού Παράσχου
και γεύτηκαν τραγουδώντας το ρακί το κρασί και τα εκλεκτά φαγιά που έφερε ο νοικοκύρης και οι φίλοι του .
Νά μαστε καλά και του χρόνου με υγεία να ανταμώσουμε πάλι . .

DSC09363

DSC09339

DSC09345

Λημνία Γη

DSC05192

*Αφού το φέρουν στην εκκλησία ,το πλάθουν όπως πάντα σε μικρά ψωμάκια ,πάνω στα οποία η σφραγίδα του Μεγάλου Αυθέντη αντικαθιστά τη μορφή της Άρτεμης που άλλοτε το χαρακτήριζε.
Η μεγαλύτερη ποσότητα αυτού του χώματος ,παρασκευασμένου
μ’αυτόν τον τρόπο , στέλνεται στην Κωνσταντινούπολη για τις ανάγκες του σεραγιού 
Οι φλόγες που έβγαιναν από αυτές τις περιοχές έχουν αποκοιμηθεί αλλά δεν έσβησαν .
Ο λόφος του Μόσυχλου είδε τη θάλασσα να καταπίνει τα σιδηρουργεία τού Ηφαίστου και να σβήνει τις φωτιές .
Ένα μεγάλο ακρωτήριο και ένα ολόκληρο νησί εξαφανίστηκαν .
Το Βυζάντιο αφού έγινε πρωτεύουσα του κόσμου ,άλλαξε πολλές φορές αφέντες .
Μόνο η φήμη της Λημνίας γης έμεινε αναλλοίωτη ,από τον καιρό του Φιλοκτήτη μέχρι σήμερα . Η αρχαία λατρεία των Θεών της Λήμνου εξαφανίστηκε , η θρησκεία όμως που την αντικατέστησε συμβιβάστηκε με τις συνήθειες του λαού .
Δέχθηκε ακόμη να καθαγιάσει με τις τελετουργίες της το φάρμακο
για το οποίο , εδώ και τριάντα αιώνες ,ευλογούν τον Θεό .

* CHOISEUL – GOUFFIER ( 1752 – 1817 )  Βασιλικής Τουρπτσόγλου Στεφανίδου 
ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΗΣΟ ΛΗΜΝΟ ( 15ος – 20ος αιώνας ) 

DSC05088