Γλυκιά επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας

ΣΚΑΝΔΑΛΗ 25 Αυγούστου 19 μ .μ

ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΙ 28 Αυγούστου 19 μ .μ

ΠΑΛΙΟ ΠΕΔΙΝΟ 29 Αυγούστου 19 μ.μ

ΤΡΙΤΗ 31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 19 .μ.μ ΣΤΗΝ ΜΑΓΙΚΗ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ του ΠΑΛΛΗΜΝΙΑΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ .

Από το Θέατρο Τέχνης Παράλληλος 25 και τον ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ

Με την υποστήριξη του ΟΕΠΑ ΔΗΜΟΥ ΛΗΜΝΟΥ

Στην μνήμη του Θόδωρου Αγγελόπουλου .Η Θεατρική παράσταση πες μου παππού ιστορίες από τη Λήμνο

Αη Στράτης Αύγουστος 2020
Κτήμα ΠΑΛΛΗΜΝΙΑΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ Αύγουστος 2020
Πήγαδος Ανδρωνίου Αύγουστος 2020
Μούδρος Αύγουστος 2020

άκου γιαγιά

Στο θέατρο , το ‘χω ξαναπεί , 
με έβαλε στον μαγικό του κόσμο η γιαγιά μου από την Πόλη 
τα καλοκαίρια όταν με φώναζε από το παιδικό βραδινό παιχνίδι
και στρωματσάδα στο μεγάλο πεζοδρόμιο του μύλου του Λούλη 
εκεί στην Μητροπολίτου Γρηγορίου με έβαζε στην αγκαλιά της και άνοιγε το ραδιόφωνο να ακούσει το Θέατρο της Τετάρτης .
Εκεί πρωτάκουσα τις μαγικές φωνές του . Τα χρόνια πέρασαν και μέσα από το θέατρο έρχεται πάντα στην μνήμη η γιαγιά αρχόντισσα η Ζαχάρω.
Ενώ το αγάπησα και το παρακολουθώ τακτικά και λόγο παιδιών 
δεν τόλμησα ποτέ να συμμετέχω έστω και ερασιτεχνικά σε κάποια από τις ομάδες της χώρας μας .
Την ευκαιρία μου την έδωσαν τούτες τις μέρες τρία νέα παιδιά που ασχολούνται με το Θέατρο να συμμετέχω σε μια παράσταση όπου ακολουθεί τα ίχνη της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας μέσα από αφηγήσεις ανθρώπων του νησιού της Λήμνου . Αφηγήσεις με πόνο και δάκρυ .Με γέλιο και χαρά .
Βαδίζοντας στα ίχνη της Μικρασιατικής καταστροφής ,
της μετανάστευσης , της κατοχής έως τις μέρες μας .
Απ την μεριά μου θα κάνω ότι μου ναι δυνατόν να φέρω σε πέρας την εμπιστοσύνη τους και πιστεύω πως θα τα καταφέρω έστω και με τις όποιες αδυναμίες 
Αυτό που γίνετε πάντως εδώ και ένα μήνα περίπου μέχρι να ανέβει η παράσταση με όλα τα παιδιά ,με τις πρόβες , είναι μαγικό .
Και είναι μαγικό γιατί το θέατρο είναι μαγικό 
όπως ήταν και η φωνή της γιαγιάς μου την δεκαετία του 60
όταν με φώναζε να τρέξω γιατί θα άρχιζε το Θέατρο της Τετάρτης 
Για να νιώσετε και εσείς λίγο από δαύτη την μαγεία δεν απομένει παρά να έρθετε την Παρασκευή η το Σάββατο 2 και 3 Αυγούστου εκεί στην μαγική αυλή του κτήματος της Μητρόπολης. Σας μπαντέχουμε .

Ο Μικάδο

DSC01749

Ένας Γιαπωνέζος αυτοκράτορας Ο ΜΙΚΑΔΟ 
που με νόμο η τροπολογία διατάζει 
πως κάθε ερωτική συνεύρεση εκτός γάμου επιφέρει τον θάνατο ,
ο Κο Κο ο δήμιος με το γιαπωνέζικο σπαθί του ,
που του δόθηκε για να αφαιρεί κεφάλια από τις θέσεις τους 
και που δεν βλάπτει ούτε μυρμήγκι .
Η γιαπωνεζούλα Γιαμ Γιαμ με το ερωτευμένο αγόρι της,
οι αδερφές και φίλες της ,
η άλλη γιαπωνεζούλα , η Λημνιά.. ,της Αυτοκρατορικής αυλής, η ερωτευμένη με το αγόρι της Γιαμ Γιαμ .
O στρατηγός ,γραμματέας ,υπουργός , διοικητής Ιαπωνικής τραπέζης , με όλα τα αξιώματα δοσμένα σε αυτόν
τον Εναν Τον μοναδικό .. Το απόλυτο Εγώ , Tο γελοίο ,
και οι θεατές της μουσικής θεατρικής παράστασης
σας εγγυώνται ένα πλατύ χαμόγελο σε όλη την διάρκεια της.
Όμορφο το έργο , με έξυπνους διαλόγους ,όμορφες ερμηνείες από τα παιδιά και πολύ γέλιο .
ODaijiN ,που λέει και η Google ..
που σημαίνει στα Γιαπωνέζικα お大事に。στην υγειά σας .
Η
όλος ο κόσμος μια σκηνή που έλεγε και ο παππούς Σαίξπηρ.

DSC01754

ΘΑΨΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

δυο στρατιώτες φυλάνε φρουροί στη γραμμή του μετώπου,
πίσω από ένα φράγμα από σακιά άμμο .
Ο βρόντος των κανονιών είναι πολύ δυνατός .Φαίνονται και λάμψεις.
Ο Μπέβινς ,ένας φαντάρος σαραντάρης και παχουλός ,με κοιλίτσα
και γκριζωπά μαλλιά που ξεπετιούνται κάτω από το κράνος του .

ΜΠΕΒΙΝΣ :Άκουσες τίποτες , Τσάρλι ,για κάτι συναδέλφους που δε
στέργουνε ναν’ τους θάψουν ;
ΤΣΑΡΛΙ: Άκουσα . Ακόμα πολλά θ’ακούσουμε σε τούτον τον πούτανο
τον πόλεμο .
ΜΠΕΒΙΝΣ : Εσένα πως σου φαίνεται , Τσάρλι ;
ΤΣΑΡΛΙ : Τι θένε και σηκώνουνται ξανά -αυτό να μου πείς.
Καινούριους μπελάδες να βγάζουνε .Τά ‘μαθα τα σχετικά .Βρωμάνε.
Θάψτε τους .Αυτό .
ΜΠΕΒΙΝΣ : Ξέρεις τι ,Τσάρλι -έτσι να σου πω,τους νιώθω πως νιώθουνε .
Χριστούλη μου – βάλε να με παραχώνανε ,λέει , τώρα δα δυο μέτρα κάτω
από τη γής . Να μου λείπει ! Α σιχτίρ !
ΤΣΑΡΛΙ : Τι έχεις να χάσεις ;
ΜΠΕΒΙΝΣ : Έχω , λέει ! Άσχημα είναι έτσι … νά ‘σαι ζωντανός !
Άσχημα νά’ σαι πάνω στη γής ,να βλέπεις πράματα , ν’ακούς θάματα,
να μυρίζεις μυρουδιές .
ΤΣΑΡΛΙ: Από μυρουδιές – όλοι οι πεθαμένοι που δεν προλαβαίνουνε
να τους παραχώσουνε .Μυρουδιά μιά φορά !
ΜΠΕΒΙΝΣ : Πάλι πιό καλά ,παρά να σου ρίχτουνε χώματα πάνω σου .
Λέω να δείς – τούτοι οι συνάδελφοι που λέμε , άμα αρχίνεψαν και
τούς ρίχνανε χώματα ,νιώσανε σάματις νάν τούς πιάσανε κορόιδα ,
ε , δεν το βαστάξανε , -θές πεθαμένοι θές απέθαντοι .
ΤΣΑΡΛΙ : Πεθαμένοι είναι ,γιατί δέν είναι ; Βάλθηκε κανένας ναν τους θάψει
αν ήντουσαν ζωντανοί ;
ΜΠΕΒΙΝΣ : Το ίδιο κάνει ,Τσάρλι .Έπρεπε να ‘ ναι ζωντανοί .
Τι είναι -παλικαράκια είναι -παιδιά αμούστακα .
Τα παιδιά δέν κάνει να πεθαίνουνε ,Τσάρλι . Να δείς ,έτσι θα συλλογίστηκαν,
άμα άρχισε και έπεφτε το χώμα απάνω τους . Τι στο διάολο
νά ‘σαι πεθαμένος ; Τι βγαίνει ; Τούς αρώτησε κανένας ;
Το θέλανε , να δούμε ,να στέκουνται αυτού ,που έπεφτε βροχή το μολύβι.
Παλικαράκια αχνούδωτα -για τίποτες άντρες με γυναίκες και κουτσούβελα .
Λαχταρεύαν να ‘σαντε σπίτι ,να διαβάζουνε κάνα βιβλίο , για να μαθαίνουνε
το παιδί τους να συλλαβίζει τη γάτα γου-α-γα-του-α-τα ,
γιά να παγαίναν με τήν κοπέλα τους εξοχή μ’ανοιχτό αμάξι ,
νάν τούς φυσά ο αγέρας .
Έτσι δά συλλογιστήκανε ,άμα άρχισε κι έπεφτε το χώμα απάνω τους –
πεθαμένοι απέθαντοι -ότι κι αν ήσαντε .
ΤΣΑΡΛΙ : Θάψτε τους . Αυτό ξέρω και λέω !
( Αντηχεί το γάζωμα ενός πολυβόλου μές ‘στη νύχτα. Λαβώνεται
ο Μπέβινς . Παραπατά . )
ΜΠΕΒΙΝΣ ,πιάνει τό λαιμό του : Τσάρλι ,Τσάρλι … ( Με τα δάχτυλα του
σωριάζει το πάνω σακί ,καθώς γκρεμίζεται .Ξαναγαζώνει το πολυβόλο .
Λαβώνεται ο Τσάρλι .Παραπατά . )
ΤΣΑΡΛΙ : Όχ , θεέ μου .
( Ξαναγαζώνει το πολυβόλο .Πέφτει πάνω στόν Μπέβινς . Για λίγο σιωπή .
Μετά ,το αιώνιο πυροβολικό .)
ΣΚΟΤΑΔΙ
( Ένας μικρός προβολέας ,άσπρος ,φωτίζει τον 1ο Στρατηγό ,όρθιο πάνω
απ’ τούς δυό μπρουμυτισμένους στρατιώτες .
Έχει το δάχτυλο στα χείλια του . )
1ος ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ , ψιθυρίζει βραχνά : Σσστ ! Κρατήστε το κρυφό !
Κανένας να μήν το μάθει ! Λέξη ! Σσστ !…
ΣΚΟΤΑΔΙ

ΙΡΒΙΝ ΣΟΟΥ
( μετάφραση Γιώργος Σεβαστίκογλου )
ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ

* Όλος ο κόσμος μια σκηνή …

στόν   Βαγγέλη  

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Σκηνή 1

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ :

δώσε τα φώτα ,ηλεκτρολόγε .
Άναψε φώτα στη σκηνή ,τα πάνω φώτα ,τα πλάγια φώτα της οροφής,
τα φώτα της ράμπας ,το δύο ,το πέντε ,το εφτά ,το εννιά ,το έντεκα …
όλα τα νούμερα άναψέ τα.
Το σκοτάδι δε μας ταιριάζει σήμερα . Άναψε φώτα να ξυπνήσει ο κόσμος ,
δε θέλουμε θεατές μισοκοιμισμένους . Θέλουμε πλατεία ξύπνια , μυαλά σβέλτα ,
το σκοτάδι ναρκώνει ,κοιμίζει .
Κι αν είναι να ονειρευτούνε ,ας ονειρευτούνε στο φώς .
Κι αν χρειαστεί να δείξουμε και λίγη νύχτα ,έχουμε ψεύτικα φεγγάρια ,
και χαρτονένια φανάρια για τις γωνιές των δρόμων ,και άλλα κόλπα του θεάτρου.
Δώσε λοιπόν όλα τα φώτα ,να δει καλά ο κόσμος τη δουλειά μας .

 

 

 

Η ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

* William  Shakspeare

Τα όμορφα παιδιά όμορφα και με πολύ κόπο αλλά με χαμόγελο δημιουργούνε .

Και όμως υπάρχουν πολλά παιδιά στην Ελλάδα
και σε ολόκληρο τον κόσμο που αντιστέκονται
στο σκοτάδι που σπέρνει ο φασισμός στο διάβα του
και σε πόλεις της Ελλάδας ,
με τον πολιτισμό τους , το μεράκι τους ,την αγάπη τους
και τις δημιουργίες τους που προάγουν τον πολιτισμό
και την Ελπίδα ότι σε αυτή την χώρα δέν θα επικρατήσει το σκοτάδι και το μίσος .
Τα παιδιά της Ελλάδας δέν είναι οι φουσκωτοί μπράβοι και η συμμορία της Χρυσής Αυγής
αλλά τα πανέμορφα παιδιά της που δημιουργούν πολιτισμό ,που εργάζονται δίχως να πληρώνονται…
τα άνεργα παιδιά της που δίχως ευρώ η δραχμή…
στέκονται αλληλέγγυα και με χαμόγελο το ένα στο άλλο.
Τα όμορφα παιδιά όμορφα και με πολύ κόπο δημιουργούνε .

                                                                  Aγάπη    στα δύο

«H Αγάπη στα δύο. ΑποχωρίζομαιΦεύγω, η ανάγκη με διώχνει, με χωρίζει από πρόσωπα αγαπημένα και τόπους με αναμνήσεις. Φτάνω στον άγνωστο προορισμό μου με όνειρα και ελπίδα για το αύριο. Θέλω οι άνθρωποι να με κοιτούν στα μάτια. Εκεί η ιστορία μου κυλά σαν φιλμ…»

Αφηγητής….«Και κάποτε ένα πρωινό ζεστό αλλά συννεφιασμένο που προχωρούσαν έξω από την πύλη της πόλης, ο Ιφλαντ είπε αυτός ο καιρός θα ήταν θαυμάσιος για να φύγει κανείς – και πράγματι ο καιρός έμοιαζε ταξιδιάρης, ο ουρανός βρισκόταν τόσο χαμηλά, κοντά στη γη, και τα πράγματα ολόγυρα τόσο σκοτεινά… λες και όλα καλούσαν την προσοχή του οδοιπόρου να συγκεντρωθεί πάνω στο δρόμο που βάδιζε και μόνο σε αυτόν.»

Karl Philipp Moritz “ Anton Reiser”

Αφηγητής….«Εξαφανίζονται πίσω μου. Φεύγουν. Οι άνθρωποι που τους γνώρισες σε διάφορα μέρη φεύγουν μόλις φύγεις και εσύ. Σαν να του καταπίνει η γη, να τους ρουφάνε οι τοίχοι σαν υγρασία και μένουν μαζί σου μόνο σαν φαντάσματα οι φωνές τους γίνονται ηχώ σβήνει σιγά σιγά, αλλά την θυμάσαι. Το σπίτι είναι άδειο τώρα.»

Tennessee Williams – “Vieux Carre

Σκηνοθεσία – Χορογραφία : Πάρης Μαντόπουλος

Χορεύουν, παίζουν και γράφουν : Νικόλ Δημητρακοπούλου, Λευτέρης Καταχανάς, Πάρης Μαντόπουλος , Μαρία Μερμήγκη , Αννα Μερτζάνη, Σοφία Παλάντζα, Σεραφείμ Ράδης, Πηνελόπη Φλουρή.

Μουσική επιμέλεια – Video : Πάρης Μαντόπουλος

Φωτογραφίες : Γιάννης Καλογρίδης

Φωτισμοί : Θωμάς Οικονομάκος

Τετάρτη 13 και Παρασκευή 15 Ιουνίου στις 21:00
Πέμπτη 14 Ιουνίου στις 22:30

Θέατρο Ροές – Ιάκχου 16 Γκάζι

—————————————————————————————————————————————————————————————————————-

    ΜΑΤΖΟΥΡΑΝΑ         

Η νέα ταινία της  Όλγας Μαλέα .