Ήταν όλοι τους σπουδαία παιδιά

Μια γενιά σπουδαία , όπου χιλιάδες και χιλιάδες Έλληνες ανεβήκανε τότε στην κορφή του εαυτού τους με το χρέος προς την πατρίδα και που πολλά από αυτά τα παιδιά έλαβαν για παράσημα συκοφαντίες κυνηγητά φυλακίσεις εκτελέσεις και εξορίες .

Και όμως υπάρχουν ακόμα και σήμερα … άνθρωποι που συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν γεγονότα όπως και τότε!

Ένα από τα χιλιάδες σπουδαία παιδιά της χώρας έδωσε την ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ

Πρός την εφημερίδα «Λήμνος » Ενταύθα .Στο υπ ‘ αριθ . 60 φύλλον της εφημερίδος «Φωνή της Λήμνου » που διαστρεβλώνει την αλήθειαν ως προς την δράσιν μου και υπηρεσίας μου προς την Πατρίδα έστειλα την παρακάτω διάψευση .»Πρός τον κ ……………Διευθυντήν της εν Κάστρω εκδιδομένης εφημερίδος υπό την επωνυμίαν «Φωνή της Λήμνου «Κύριε . Δυνάμει του περί Τύπου Νόμου καταχωρήσατε με τα αυτά στοιχεία και εν τη αυτή στήλη του επομένου φύλλου σας τα κάτωθι .Από ραδιοφώνου επληροφορήθην το εσπέρας της 6ης Δεκεμβρίου 1940 την πρόσκλησιν μου υπό τα όπλα . Έσπευσα χωρίς να αναμένω την σχετικήν ειδοποίησιν παρά της αρμοδίας Αρχής , η οποία λόγω ελλείψεως συγκοινωνίας θα καθυστέρει όπως και καθυστέρησε επί 2 1/2 μήνας , να λάβω φύλλον πορείας , και με την πρώτην νηοπομπήν ανεχώρησα εκ Μούδρου διά το Σώμα μου όπου έκτοτε υπηρέτησα μέχρι της 25 Απριλίου 1941 ότε και απέβαλα και την τιμίαν στολήν του Έλληνος στρατιώτου .Ταύτα πρός αποκατάστασιν της κακοποιουμένης αληθείας σχετικώς προς όσα ανεγράψατε εις το Κύριον άρθρον της εφημερίδας σας υπ ‘αριθ ‘ 60 και χρονολογίαν 2 Αυγούστου 1947περί εμού «Και ερωτώ τον κ ……………………..( διευθυντή της εφημερίδας Φωνή της Λήμνου ) που με μέσα κάθε άλλο παρά ηθικά ,νομίζει ότι διεξάγει πολιτικόν αγώνα με το χαβά του όψιμου υπερπατριώτη.Που υπηρετήσατε κ ……………… ; Πότε περιεβλήθητε την τιμίαν στολήν του Έλληνος στρατιώτου ; και έρχεσθε να ελέγξητε την εξαετή στρατιωτικήν μου δράσιν των τελευταίων πολέμων .Αλλά από ανθρώπους που έχουν ως επάγγελμα τη συκοφαντία και ραδιουργία δεν μπορεί να περιμένη κανείς τίποτε καλόν .Θεωρώ περιττόν να ασχοληθώ με τας άλλας αναληθείας που καταπιάνονται στο άρθρο σας ως πρός τον ρόλον μου κατά την Εθνικήν Αντίστασιν δεδομένου ο Λαός της Λήμνου γνωρίζει πια υπήρξε η δράσις μου κατά την εποχήν εκείνην

.Μετά τιμής . Α . ΝΟΥΛΑΣ στην φωτογραφία χαμογελαστός ο ιατρός Ανδρέας Νούλας με το άσπρο πουκάμισο και το σακάκι στην απελευθέρωση . ( κατά την άφιξη των Ιερολοχιτών στο νησί ; ) πηγή φωτογραφίας από Η Λήμνος Στο Πέρασμα Του Χρόνου

Το σπίτι που έμενε ο ιατρός Ανδρέας Νούλας

17 του Οκτώβρη 1944 .

Ο Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Αιγαίου Συνταγματάρχης Τσιγάντες Χριστόφορος

ορίζει ΝΟΜΑΡΧΗΝ ΛΉΜΝΟΥ τον ήδη υπό του λαού υποδειχθέντα ιατρόν Ανδρέα Νούλα κάτοικον Κάστρου

και γραμματέα του ΕΑΜ ΛΗΜΝΟΥ .

Στην φωτογραφία η οικία που διέμενε στο Κάστρο ( Μύρινα σήμερα ) , ο ιατρός Ανδρέας Νούλας

Μαντατοφόρες . Γ. Ρίτσος

Γυάρος , Μάης του 67 κι ο Ρίτσος ξεκινά τις Μαντατοφόρες.
( μικρό απόσπασμα )

Μαγιάτικο λιόγερμα . Ησυχία . Ο τρομερός πολυήμερος άνεμος ,που ξεκολλούσε πέτρες απ’ τους λόφους , που γέμιζε σκόνη κι αγκάθια τα μαλλιά , τα μάτια , τα στόματα και τα κατσαρόλια του συσσιτίου , κόπασε ξάφνου τ’απομεσήμερο Χάθηκαν τα ξεμαλλιασμένα σύννεφα .Μπουνάτσα .Μόλις που ανασαίνει γύρω-γύρω το νερό στο περιγιάλι .Σκόρπια στο πέλαο ξεχωρίζουν λουλάκια τα νησάκια . – η Άντρος , η Σύρα , κι άλλα κι άλλα , ίσως η Χίος , το Τρίκερι ,
η Κρήτη , η Γαύδος ,
πιο δώθες η Λήμνος , -Μούδρο και Κοντοπούλι –
το Μακρονήσι , η Γιούρα , η Λέρος – Παρθένι και Λακί και πιο βαθιά πιο μέσα η Μονοβασιά .
Γιατί ‘ναι τέτοια απέραντη διαφάνεια που διαπερνάει το χρόνο , σβήνει σύνορα , σα για να μην αφήσει τίποτα κρυμμένο –
σταμνιά σπασμένα ,κόκκαλα , παλιά σιδερικά , αδικίες .
Γυμνό τοπίο ,με μεγάλα βράχια , λίγα καψαλισμένα θάμνα , μια σκουριασμένη δεξαμενή .
Αγκαθωτά πενταπλά συρματοπλέγματα φράζουν τον τόπο ως κάτου στ’ ακρογιάλι .
Στους γύρω λόφους και στην κορφή του πέτρινου βουνού ,παλιά ξεβαμμένα ,ξύλινα φυλάκια . Χαλκοντυμένοι φύλακες ,με σκεπασμένα πρόσωπα ,ασάλευτοι . Που και που μια κοφτερή λάμψη – απ’ τις λόγχες .Βαρειά σιωπή ,ξαστεριά ,λαμπρότητα .
Μονάχα εφτά μαυροφόρες ,με κεφαλομάντιλα , κουβεντιάζουν πιο κάτου ,μισοκρυμμένες απ’ τα βράχια .

………………………………………….. ΟΛΕΣ: Αχ , νάτανε να ξεκαθάριζε τ’αυτί μας απ’ τον κρότο της πέτρας ,
ν’ακούσουμε μια νύχτα πάλι , με την άνοιξη πάλι ,ένα φύλλο
να κουβεντιάζει μ’άλλο φύλλο ΄ κι άχ , ν’ακούσουμε το πιο μικρό μικρό αστρουλάκι
που τόσκασε απ’ τ’αδέρφια του και μοναχό τσαλαβουτάει
απ’ τη χαρά του στο ποτάμι
βρεχούμενο ως το γόνατο , κι όλα τα τζάμια ν ‘αντηχούν το χοροπήδημά του
κι όλα τα γυαλικά μες στο μπουφέ ν ‘ αντιλαμπύζουν ..

ΣΤ ‘ΓΥΝ : Κι άχ , άλλη μια βολά να ξαγρυπνήσουμε τη νύχτα , στο μεγάλο θέρο ,
όχι απ ‘ την έγνοια κι όχι απ ‘ την αγκούσα , μα απ’την αναγάλλια
τ ‘αστροπερίχυτου ουρανού ΄ κι άχ , μες από το σπλάχνο μας
μια βολά πάλι
να τιναχτεί η κραυγή : τι όμορφη , θέ μου ,πούναι η πλάση

Α» ΓΥΝ : Άχ ,έτσι , ναι , κι η μοσκοβολιά σ’ούλο το κορμί μας απ’ τα θερισμένα στάχυα
ζεστή μέσα στ ‘αγιάζι της νυχτός απ ‘ το λιοπύρι της ημέρας

Β ‘ΓΥΝ : κι η μοσκοβολιά απ’ τους δεντρόκηπους κι από τ ‘αραποσίτια .

Γ ‘ΓΥΝ : κι από τις ποτισμένες ντοματιές , τις πεπονιές , τα φασολάκια

Δ ‘ΓΥΝ : Ν’ακούσουμε των κοριτσιών τα γέλια πλάι στις θημωνιές
ν ‘ανατινάζουν στον αγέρα
άχερα , χνούδια και μικρά γαλάζια ανθάκια

………… ΟΛΕΣ : Τάχατες είταν κάποτες ; Τάχατες κάποια μέρα θάναι πάλι ;
Μηδάς τα ονειρευτήκαμε μιάν άλλη νύχτα , σ’άλλον κόσμο;
Τάχα θα βγάλουμε μια σκόλη πάλι απ’ το παλιό σεντούκι
για τους καλούς μουσαφιρέους τ ‘άσπρα ,
τα σιδερωμένα πετσετάκια
τα κεντητά με μαργαρίτες κίτρινες κι άλικες παπαρούνες;

Ζ’ ΓΥΝ : ;Ax , άμυαλες γυναίκες , άχ , αστόχαστες και παραλοισμένες ,
τι πετσετάκια λέτε και τι σκόλες , και καλούς μουσαφιρέους ;
Πού ‘ ναι τα σπίτια μας και που οι αντροί μας κι οι γονιοί
και τα παιδιά μας –
δε μάς αφήκαν μήδε τοίχο ν ‘ακουμπήσουμε τη ράχη

…… ΟΛΕΣ : Tα σπίτια μας τα διαφεντεύει τώρα η θάλασσα ,
τα διαγουμίζουνε οι ανέμοι ΄
ο θάνατος κι ο χρόνος κουμαντάρουν τα νοικοκυριά μας ΄
σπάνε τα τζάμια , πέφτουν οι σοβάδες ,τα παράθυρα κρέμασαν

Ζ ‘ ΓΥΝ : οι φορατζήδες κι οι χωροφυλάκοι παίρνουν
τα στερνά δοκάρια .

φωτογραφία : η πόρτα του στρατοπέδου εξόριστων στο Κοντοπούλι του 48 -49 .
Κι ένας άλλος ολάνθιστος δημοκρατικός Απρίλης και Δεκέμβρης στο νησί 

στό Κοντοπούλι της Λήμνου . Στρατόπεδο συγκεντρώσεως πολιτικών κρατουμένων. Νοέμβρης τού 2018

DSC05895

* Ξέρουμε πως ο ίσκιος μας
θα μείνει πάνου στα χωράφια 
πάνου στην πλίθινη μάντρα του φτωχόσπιτου
πάνου στους τοίχους των μεγάλων σπιτιών που 
θα χτίζονται αύριο 
πάνου στην ποδιά της μητέρας που καθαρίζει φρέσκα φασολάκια
στη δροσερή αυλόπορτα . Το ξέρουμε .
Ευλογημένη ας είναι η πίκρα μας .
Ευλογημένη η αδελφοσύνη μας .
Ευλογημένος ο κόσμος που γεννιέται

* από το καπνισμένο τσουκάλι .
Γιάννης Ρίτσος Κοντοπούλι Λήμνου 1949

DSC05896

DSC05897

 

 

ο κυρ Χρήστος

39751528_10215442789015505_7056092248932352000_n

Εικόνα πρώτη : Πενήντα χρόνια πίσω.
Σκοτεινή Επταετία συνταγματαρχών ,λοχαγών , χωροφυλάκων και των σπιούνων τους .
Σε μια κάμαρα ενός χωριού στο βόρειοανατολικό Αιγαίο ,
που την φέγγει η λάμπα πετρελαίου ακούγεται από τα βραχέα ραδιοφωνικά κύματα μέσα σε παράσιτα – παρεμβολές , η Ελληνική εκπομπή της Ντόιτσε Βέλε όπου ενημερώνει για τις διώξεις , τα στρατοδικεία , της φυλακίσεις , τους βασανισμούς και τις δολοφονίες των Κομμουνιστών και δημοκρατικών
ανθρώπων της χώρας .
Στο παράθυρο ο χαφιές του χωριού προσπαθεί να καταλάβει..
Εικόνα δεύτερη : H επόμενη μέρα . Το κάλεσμα στον σταθμό της χωροφυλακής και η ανάκριση .
Εικόνα τρίτη : Δεύτερος χαφιές κλόουν της περιοχής στον σταθμό χωροφυλακής τον κατηγορεί για Παπανδρεϊκό και πως ακούει ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς .
Εικόνα τέταρτη : Σήμερα . Όσο υπήρξαν και υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται , χωρίς καμιά ιδιοτέλεια για την Δημοκρατία ενάντια στον τερατώδη φασισμό , η χώρα και οι άνθρωποι της
θα σκορπούν λεύτερα το χαμόγελο τους .
Καλό ταξίδι .. κυρ Χρήστο .

Απάνω του !

τού Βασίλη Ρώτα 1889 -1977
– απόσπασμα κειμένου του δημοσιευμένου στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα 26 Οκτωβρίου 1945.

22815556_10213241274419016_5964464027073185067_n

Τον ξέραμε τον πόλεμο .Όχι από τις εφημερίδες . Τον είχαμε γνωρίσει καλά ζώντας τον από το δώδεκα κι εδώθε, όλα αυτά τα δίσεχτα χρόνια ,όλους τους οργισμένους μήνες,
σε Μακεδονικούς κάμπους και Ηπειρώτικα βουνά , 
σε Θρακιώτικα ακρογιάλια και σε μεγαλοπολιτείες της Ευρώπης,
σε λαγκαδιές νεκροσπαρμένες , σε ποτάμια αιματοβαμμένα ,
σε χωριά να τα τρώνε οι πυρκαγιές ,σε πολιτείες να τις χαλάνε
οι μπόμπες , σε έφοδες με τη λόγχη ,σε τάφρους μάχης ,
σε κάστρα αντίστασης ,σε στρατόπεδα αιχμαλωσίας ,σε γιορτάδες νίκης .
Είχαμε γνωρίσει ,είχαμε νιώσει με όλες τις αισθήσεις μας , με τον βρασμό του αιμάτου και το ανατρίχιασμα του τομαριού μας,
με τα χτυποκάρδια από την πάλη και τούς πόνους από τις λαβωματιές, και τους όλμους και τα φλογοβόλα , τ’ασφυξιογόνα και τα τάνκς ,και τα υποβρύχια και τ’ αεροπλάνα και τις τορπίλες και τις ρουκέτες . Είχαμε ιδεί μωροζώντανους ξεκαυκάλωτους να ζυμώνουν με τα ίδια τους τα δάχτυλα τα χυμένα μυαλά τους,
ξεκοιλιασμένους να τρέχουν σκούζοντας ,κρατώντας με τις χούφτες τους τα χυμένα άντερα τους , είχαμε δει άλλους να ξερνάνε τα πλεμόνια τους ,
Γνωρίζαμε τις μαυροφορεμένες χήρες και τα παραπονεμένα ορφανά , τους ζητιάνους ανάπηρους και τους νεόπλουτους μαυραγορίτες και εμπόρους των πολέμων .
Όλα τα γνωρίζαμε κι’ απ’ όσα γνωρίζαμε η φαντασία μας έπλαθε τα όσα φοβερότερα έμελλε να γίνουν .
Κι όμως .Τη θανατίλα του Άρη του χαλαστή ,την εσκέπασε η ζωηρή ελπίδα του αγώνα για λευτεριά .Το σύνθημα όλης της ζωής μας ήταν αισιόδοξο σάλπισμα . Απάνω του !
Ένας είναι ο εχτρός .Απάνω του .Και πάλι και πάλι και πάντα.
Απάνω του .Εμπρός στον αγώνα

εικόνα : ξυλογραφία του Τάσσου δημοσιευμένη στα Ελληνικά Γράμματα 16 .11.1940

α χα !

που ‘ λεγε χθές βράδυ στην σκοτεινή αίθουσα ο Τζάρμους .
Εξακολουθεί η μαυρίλα Θόδωρε
να χτυπά απαίσια τις καμπάνες
να ωρύεται και να κουνά το δάκτυλο .
Εμείς εδώ όμως .
Τραγουδάμε και τη φωνή μας την παίρνει ο αγέρας
και την ταξιδεύει στο μέλλον

το γεύμα των Χριστουγέννων

15726885_10210489927757069_2578599444544627013_n

 

Άπαντες κάθονται στο Χριστουγεννιάτικο γεύμα .
Κάποια είναι ειρηνικά και πλούσια , λιγότερο πλούσια ,φτωχικά .
Πολλά αγόρια και κορίτσια τραγουδάνε στις πόλεις της χώρας μας
εδώ και μερικά χρόνια σαν σύνθημα έναν πανέμορφο στίχο
που λέγεται αλληλεγγύη .
Προσφέρουν άπειρες ώρες από τον χρόνο τους στον διπλανό τους.
Είτε είναι πρόσφυγας και μετανάστης είτε άνεργος – φίλος .
Αν ανοίξεις τα μάτια σου και το μυαλουδάκι σου θα τα δεις .
Βρίσκονται εκεί που δεν έχει θέση η μισαλλοδοξία .
Το δικό μας γεύμα το σημερινό μπορείς να το πεις και πλούσιο
σαν αυτά των παιδιών στις γειτονιές .
Και είναι πλούσιο διότι έχει και την αγάπη την ανιδιοτελή από φίλους
που το πλούτισαν με την καρδιά τους βάζοντας το κρασί
το τυρί το ελαιόλαδο και το κρέας από την γη τού νησιού .
Χρόνια Πολλά παιδιά

Πρός περιφερειακή οργάνωσην μπαξέδων Ε.Α.Μ , Ζβέρδιας και Κότζινου

 

13923854_10209193554148539_4030418970433526334_o

Συναγωνιστές σας γνωρίζουμε ότι παραλάβαμε
τα παρακάτω είδη απ τους μπαξέδες σας .

20 κιλά ντομάτες που μοσχοβόλαγαν γη ( είκοσι )
2 βάζα ελιές ( δύο )
8 κουκνάρες ( οχτώ )
15 κιλά πατάτες με το χώμα του χωραφιού ( δέκα πέντε )
4 κιλά πιπεριές καφτερές ( τέσσερα )
2 Γαλοπούλες αποκεφαλισμένες (δύο )
5 κεφάλια μελίχλωρο (πέντε )
5 κιλά αμπελοφάσουλα ασπρομύτκα ( πέντε)
10 κιλά φασούλια πλακουτσοτά ( δέκα )
3 λίτρα κρασί βαρελίσιο μπρούσκο ( τρία )
3 λίτρα κρασί βαρελίσιο άρωμα ( τρία )
5 κιλά κρομύδια ( πέντε )
10 κιλά αχλάδια ( δέκα )
1 σακούλι στάρι ( ένα )

γιά την οργάνωσην Ε.Α.Μ Βόλου .
υπογραφή : καπετάνισσα… Μαρούλα13923423_10209193558228641_8360613486053084520_o

ΣΗΜΕΙΩΣΗ . η δεύτερη φωτογραφία ,απο το βιβλίο
τού Αριστείδη Τσοτρούδη Η Γερμανική Κατοχή μέσα από τα αρχεία του ΕΑΜ ΛΗΜΝΟΥ