Μνήμη η αρχή του μέλλοντος .

Μην βγάλετε εισιτήριο
είναι δώρο εκ μέρους μου !

Μνήμη η αρχή του μέλλοντος .
Στην μνήμη του παιδικού μου φίλου
Γιάννη , – τού Κουρούπη – , στον Άλκη στην Σοφία .

DSC09802

Το πρωί αποφάσισα να επισκεφθώ το πλινθοκεραμοποιείο
του Τσαλαπάτα
Σε οποιαδήποτε γωνιά του τετραγωνικού συγκροτήματος των Παλαιών και να βαδίσεις η μνήμη έρχεται σφοδρή , με τις εικόνες των παιδικών φίλων . Παραγκομαχαλάς η αυλή του εργοστασίου ,
στους πρόποδες του Κάστρου, που τώρα εδώ και κάμποσα χρόνια έγινε πάρκο που μέσα του υπάρχει νηπιαγωγείο .
Το εργοστάσιο που έγινε τώρα πια Μουσείο το έχω
ξαναεπισκεφθεί και άλλες φορές δίχως να το έχω φωτογραφίσει
και έτσι η σημερινή επίσκεψη έγινε για να αποτυπώσω φωτογραφικά κάποια από τα εκθέματα του .
Τριγυρίζοντας τους χώρους του και ενώ κάποια στιγμή
βρίσκομαι στην οροφή του φούρνου , βλέπω να καταφτάνει μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων -ανδρών και γυναικών- με έναν
ξεναγό και να μπαίνουν μέσα στον χώρο τού φούρνο.
Σε λίγα λεπτά ξαναβλέπω τον ξεναγό ,ένα παλικάρι περίπου τριάντα ετών , να έρχεται προς το μέρος που βρισκόμουνα ανεβαίνοντας μία από τις σιδερένιες σκάλες που οδηγούν στην οροφή λέγοντας .
– Δε μου λέτε κύριε τι κάνετε εδώ ;
Τι θέλετε να κάνω , του απαντώ , βλέπω το εργοστάσιο .
– Καλά με ξαναλέει ,πως μπήκατε εδώ , εισιτήριο βγάλατε ,έχετε ;
Α α νεαρέ μου , του κάνω , έχω μπει δω μέσα ,εδώ και πενήντα πέντε χρόνια πριν , μαζί με τους φίλους μου .
Εδώ μεγάλωσα , εδώ με φώναζε η Θεία μου η Γεωργία και μ’έστελνε στο δισκοπωλείο του Παλούκα
όπου κι έπαιρνα τα δισκάκια των 45 στροφών με τα λαϊκά τραγούδια τους στις δυό πλευρές τους.
Δω πέρα με φώναζε η Νταρντανογύναικα η κυρά Παναγιώτα,
λέγοντας μου ‘ πήγαινε να μου πάρεις δυό πακέτα Δέκα μούναρο!
Όπως στο λέω , όχι 10 νούμερο αλλά μούναρο !
Εδώ οδήγησα το πρώτο μηχανάκι Φλορέτα που μου έδωσε ο αγαπημένος μου Θείος Γιάννης ,ένα παιδί που το χαμόγελο του δεν έχει σβήσει , βρίσκεται σε κάθε γωνιά της πόλης .
Αυτός μου πρωτοκαθάρισε τα αίματα από τα γόνατα , από την βουτιά που ακολούθησε με το μηχανάκι του , λέγοντας μου ,
έτσι θα γίνεις παλικάρι Θυμιάκο .
Δω και ο άλλος Θείος μου , ο Μήτσος , που μ’ είχε μαζί του
για κάμποσο καιρό , στη διπλανή οικογενειακή βιοτεχνία του Γιώργου Χρηστομάνου και Γιάννη Μήτα με τσιμεντόπλακες
και που στα διαλείμματα από την εργασία μας μου έλεγε . Πήγαινε να φέρεις λεμονάδες και πορτοκαλάδες παγωμένες,
ΕΨΑ Θύμιο , να δροσιστούμε .
-Κάποιον κύριο Βασίλη Μουστάκα τον γνωρίζεται με ξαναλέει το παλικάρι .
Σκέφτομαι για λίγο και του απαντώ πως γνωρίζω ένα Γιάννη Μουστάκα και τον Άλκη που είχανε και μια αδελφή . Είμαστε παιδικοί φίλοι . Μαζί μεγαλώσαμε ,δω πέρα σκαρφαλώναμε στους λόφους με τα χώματα .
– Μητέρα μου είναι η Σοφία ! λέει ο νεαρός .
Κι αμέσως έρχεται η εικόνα ενός μικρού δωματίου και της κυρά Ελένης να κουνά την αιωρούμενη κούνια που ήταν πιασμένη από τον ένα τοίχο στον αντικριστό , τον μικρό Άλκη .
Κι εμείς , ο Γιάννης η Σοφία ,σε μια γωνιά του δωματίου να κοιτάμε τις εικόνες από το φωτορομάντζο που ήταν στο σπίτι .
Κι ενώ έχοντας την εικόνα της κρεμαστής κούνιας στον νου
τον ακούω να μου λέει .
Μην πάτε να βγάλετε εισιτήριο κύριε Θύμιο .
Δώρο εκ μέρους μου !18765717_10211906286805160_5968355587867836585_n18699691_10211906308125693_4496624931606097_o 18739012_10211906300845511_4199775306591065621_o

18768287_10211906295245371_2342092133770573751_o

18664473_10211906180802510_1160352366839000229_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s