ΝΑ ΜΗ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΤΗΛΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Να μη δολοφονηθούν οι μνήμες

BeFunky_SAM_3711.jpg BeFunky_ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΥΜΙΟΣ 002.jpg

Και πήραμε και μεις έναν πολεμιστή της νίκης, της ήττας και της αγωνίας.
Και τον βάλαμε και πλύθηκε και λούστηκε και του ζεματίσαμε τα ρούχα
για τις κόνιδες και του δώσαμε και ξάλλαξε και τον καλέσαμε κι ήρθε
στο στρωμένο με το άσπρο τραπεζομάντηλο με τις κεντημένες ούγιες τραπέζι ,
και φάγαμε μαζί το λίγο γλυκό ψωμί των τελευταίων ημερών της λευτεριάς .
Και ως απόφαγεν ο νικητής και ο ηττημένος μαχητής του Έπους της Αλβανίας
κι ήρθε κι ησύχασε ,τότες μας ιστόρησε το Έπος.
Γέμισε το σπίτι κρύο και κανόνια .Γέμισε το σπίτι αγώνα και πάλη .
Και όταν τελείωσε ο ξένος μας ,κι είχε γίνει πια δικός μας, το σπίτι είχε φλομώσει
από τους καπνούς των τσιγάρων ,τον πόνο και την αγωνία .
Κι εκείνη την ώρα ,εκεί , κρυφά -κρυφά ,δειλά -δειλά ,εκείνες τις στιγμές,
που δεν ήξερες αν ήσουνα στο Τεπελένι η στην Αθήνα ,
στη νίκη η στην ήττα, στη ζωή η στο θάνατο ,τα χείλη του πολεμιστή σταμάταγαν
να κινούνται και να ιστορούν .Γλάρωναν τα μάτια του και ο πολεμιστής ,
το ‘βλεπες και το ζούσες ,προσπαθούσε να στεριώσει αντίκρυ του τον χρόνο,
την ιστορία ,το μέλλον , και να τα ρωτήσει .Τότες ,εκείνες τις στιγμές ,
άρχισε να γεννιέται το ερώτημα :Kαι τώρα , τι θα γίνει ;
Τι θα γίνει τώρα ; Σε κάθε σπίτι της Αθήνας ,σε κάθε σπίτι της πατρίδας,
ανάμεσα στους καπνούς και τους στοχασμούς,την αγωνία και τον πόνο
κλώθαινε το ρώτημα : Τι θα γίνει τώρα ;
Ξετύλιξαν ,τότε, οι γέροι και οι γριές τα θυμητάρια με τις θύμησες τους
για να ψάξουν να δουν : Και τι θα γίνει τώρα ;
Και οι γραμματιζούμενοι με τα χοντρά βιβλία έτρεξαν να ξεσκονίσουν
τις σελίδες της Ιστορίας και να ψάξουν να βρούν την απάντηση στο ερώτημα:
Τι θα γίνει τώρα ;
Και τα παιδιά και οι νέοι άνοιγαν διάπλατα τα μάτια και τάνυζαν τ’αυτιά
και περίμεναν να δουν και ν’ακούσουν την απάντηση στο ερώτημα :
Τι θα γίνει τώρα ;
Και τότες , μια γυναίκα έγρουξε κραυγή μεγάλη :Θα γίνει σα στη Σμύρνη είπε
και άρχισε να κλαίει μεμιάς . Και μια γριά πετάχτηκε και είπε :
Θα γίνει σα στον αποκλεισμό ,και άρχισε να μοιρολογάει το χαμένο παιδί της.
Κι ένας γέρος τις αντίκοψε . Σκάστε και πάψτε να σκούζετε.
Ήμασταν κι άλλη φορά σκλάβοι και λευτερωθήκαμε .
Και τα παιδάκια που ‘χαν στήσει τ ‘αυτί ν ‘αφουγκραστούν ,
ξεχύθηκαν στους δρόμους κι είπε το ενα στο άλλο :
Σα στη Σμύρνη , σα στον αποκλεισμό ,κι είμαστε κι άλλη φορά σκλάβοι
και λευτερωθήκαμε .
Και τα πήρε ο άνεμος που κρυφάκουγε και τα σκόρπισε σ’ όλη τη χώρα .
Σα μήνυμα ,σαν ηχώ που ‘ρχεται απο τα βάθη της Ιστορίας μας .

Μανώλης Γλέζος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s