H γειτονιά των Ονείρων και η παραγκούλα της Έρα Βόλου

riviera ert 754 

0757_ερτ_ερα_βολου_μαγνησία_

Η πρώτη γνωριμία μου με την συγγραφέα αν θυμάμαι καλά πρέπει να έγινε πέρσι τέτοια εποχή.Απογευματάκι ήτανε και η βελόνα του ραδιοφώνου στην ΕΡΑ,όπου με δυσκολία ακούγονταν η μουσική στο δωμάτιο του σπιτιού.Ξαφνικά την μουσική διέκοψε η φωνή της Φωτεινής που ακούστηκεαπό την αυλή.- Βρε συ , ο πολιτιστικός σύλλογος Αγίου Ερμολάου έχει εκδήλωση στο εκκλησάκι τού Άη Γιώργη για παιδιά .Θα διαβασθούν παραμύθια.Θα πάμε; Άκουσα την απάντηση από το άλλο δωμάτιο της Μαρούλας να λέει πως ετοιμάζεται και έρχεται .Έτσι πήρα την απόφαση να πάω και εγώ. Στην αυλή της εκκλησούλας μετά την ανάγνωση των παραμυθιών της συγγραφέως , οι γυναίκες του χωριού πιάσανε το τραγούδι και μέσα από την εκκλησιά έβγαινε το χαμόγελο του Άη Γιώργη. Φέτος το καλοκαίρι αποφάσισα να διαβάσω την συγγραφέα .Στο βιβλιοπωλείο πήρα τα δυό  βιβλία της που είχε .Το πέρα από το νησί και την γειτονιά των Ονείρων .Ξεκίνησα να διαβάζω το δεύτερο . Και ενώ είχε αρχίσει να με παίρνει από το χέρι της η Πανανή και να μου δείχνει τις Κρήνες της Ιωνίας της Μικράς Ασίας και το βίαιο γκρέμισμα τους ,μια ύβρη ακούστηκε αυτή τη φορά στο ραδιόφωνο .Η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση στο τέλος της βραδιάς κλείνει !Ένιωσα πως μαζί με τις φωνές του ραδιοφώνου προσπάθησαν να κλέψουν και τις λέξεις από το βιβλίο .Τις μνήμες μας .Κλέβονται όμως οι λέξεις ; Δολοφονούνται οι μνήμες μας ;Πως να κλέψουν την μνήμη της γιαγιάς μου Ζαχαρούλας της Κωνσταντινουπολίτισσας ,της αρχόντισσας .Πως να μας πάρουνε τα καλοκαίρια που έστρωνε τις κουρελούδες της ,στο πεζοδρόμιο της γειτονιάς των Ονείρων ,που με φώναζε μετά το παιχνίδι με τα παιδιά που έκανα , να πάω να πέσω στην αγκαλιά της που μοσχοβολούσε γιασεμί , ν’ακούσω τις ιστορίες της  και να βάζει το ραδιοφωνάκι ν’ακούσουμε το Θέατρο .Έτσι και αυτό το καλοκαίρι , έχοντας στην αγκαλιά μου την γειτονιά των Ονείρων της συγγραφέως Ρούλας  Σαμαιλίδου – Βάκου  εκεί στον πρώτο επαρχιακό ραδιοφωνικό σταθμό της πατρίδας μας όπου πρωί -βράδυ πολίτες αντιστέκονται στην βαρβαρότητα ,ο Δημήτρης παίζοντας μουσική με την κιθάρα του , Ο Στέλιος ο παραμυθάς με την Δομνίκη και το κανονάκι της να μαζεύουν  τα παιδιά στην αυλή ,και άλλος διαβάζοντας όλες αυτές τις μέρες ,κάποιες φορές με δυνατή φωνή την γειτονιά των Ονείρων εκεί στην αυλή .Τον Γολγοθά της Πανανής του Δημητρού της και των παιδιών της ,την βία , τον διωγμό και το πέρασμα τους στην Λήμνο.Την κραυγή της : *Ανάθεμα σε πόλεμο που μου τον στέρησες .Καχρολσούν σαβασά !Αγόρι μου , μακάρι να μην την είχες στερηθεί ποτέ αυτή την μυρωδιά.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s