ΤΗΣ ΑΠΑΡΝΗΜΕΝΗΣ *

ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Απόψε κρύο έκαμε ,κρύο και ντραμουντάνα
τα περιγιάλια πήξανε κι οι κάμποι μαραχιάσαν ‘
κι εσείς περιβολάκια μου με το πολύ το άνθι ,
μην είδατε τον αρνηστή τον ψεύτη της αγάπης;
Όταν εφίλειε κι έλεγε <<γλυκιά που ‘ ναι η αγάπη >> ,
και τώρα μ’απαράτησε σαν καλαμιά στο κάμπο .
Θερίζουν , παίρνουν τον καρπό κι η καλαμιά ανεμίσκει ‘
βάνουν φωτιά στην καλαμιά για να μαυρίσει ο κάμπος .
Μαύρ ‘ είν ‘ κι εμέ η καρδούλα μου , μαύρη και ραχλιασμένη .
Βουλιέμαι του καταραστώ , καρδιά μου δέ μ ‘ αφήνει .
Από ψηλά να γκρεμιστεί και χαμηλά να πέσει ,
σαν το γυαλί να ραγιστεί ,σαν το κιρί να σβέσει .

 

Μ . Λελέκος . Δημοτική Ανθολογία έκδοση β ‘ Αθήνα 1868
Eκδόσεις : ΕΣΤΙΑ Το Δημοτικό τραγούδι Παραλαγές

 

πίνακας : Νικηφόρος Λύτρας (1832-1904), Προσμονή, Εθνική Πινακοθήκη

 

τραγούδι  : ΤΗΣ ΑΡΝΗΣ ΤΟ ΝΕΡΟ

 

* Τα τραγούδια της Απαρνημένης όλα , με λίγα η περισσότερα λόγια ,
μας διηγούνται ιστορίες εγκατάλειψης και συντριμμού.
μέσα στην πολύ πιο αυστηρή στα ήθη παλαιότερη κοινωνία
Κόρες ζωσμένες τα φίδια γιατί ο καλός τους ,που ταξιδεύει ,
δεν λέει να φανεί η να δώσει σημάδι ‘
γυναίκες που έγιναν θυσία για τους άντρες τους
κι αυτοί στο τέλος τις παράτησαν και πήραν άλλες ‘
και – το χειρότερο – κοπέλες παρατημένες ελεεινά ,
που με απόγνωση νιώθουν να μεγαλώνει το παιδί
του άπιστου στα σπλάχνα τους και μετράν με αγωνία τους μήνες
που υπολείπονται για την γέννηση ,ίσως και για την ζωή τους .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s