Καλοκαίρι με μιά πλανεύτρα μπάλα !

Αρχή εμπορικού δρόμου στην Ερμού όπου και βρίσκονταν το υπεραστικό ΚΤΕΛ.
Φτάνω να βγάλω εισιτήριο για Αθήνα.
Έξω απ’ το ΚΤΕΛ κρεμασμένες στο περίπτερο οι εφημερίδες ΒΡΑΔΥΝΗ και ΝΕΑ
όπου αναγγέλλουν την έλευση του  Καραμανλή με πηχυαίους τίτλους.
Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΕΠΙΣΤΡΈΦΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ
ΚΑΙ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ !
Βγάζω το εισιτήριο και το μεσημέρι φτάνω στην Αθήνα .
Μπαίνω στον ηλεκτρικό και βουρ για Πειραιά.
Σ’ ένα μεγάλο παραλιακό δρόμο το βλέμμα μου πέφτει σε πινακίδες ναυτιλιακών εταιριών.
Μπαίνω σ’ ένα μεγάλο κτίριο που στην πρόσοψη του είχε μια τέτοια πινακίδα
και βρίσκομαι στο βάθος ενός μεγάλου γραφείου όπου πίσω από ένα μεγάλο τραπέζι
κάθεται ένας κύριος .
-Τι θα ήθελε ο νεαρός ;
-Γεια χαρά σας . Δουλειά ,να μπαρκάρω .
– Ωραία …
Βγάζει κάτι χαρτιά ,μου τα δίνει και μου λέει .
– Φυλλάδιο έχεις ; υπέγραψε τα χαρτιά .
– Μάλιστα , έχω βγάλει ,ορίστε πάρτε το .
Υπογράφω τα χαρτιά που μου έδωσε .
-Πολύ ωραία . Σε δυο εβδομάδες να έρθεις πρωί εδώ στο γραφείο για να μπαρκάρεις.
Φεύγω και μετά από μέρες όπως μου είπε επιστρέφω και ξαναβρίσκομαι στο γραφείο του.
Μαζί με εμένα στο γραφείο βρίσκεται και ένα παιδί μεγαλύτερο μου .
– Λοιπόν παιδιά σε πέντε ώρες πετάτε για Βενεζουέλα ! το καράβι βρίσκεται εκεί ,
σε λίγο θα έρθει κάποιος και θα σας πάει στο αεροδρόμιο για να πάρετε το αεροπλάνο.
Φτάνουμε στο Ελληνικό ,επιβιβαζόμαστε στο αεροπλάνο μαζί με τον άλλον νεαρό
και μετά από ένα πολύωρο ταξίδι ,φτάνουμε στο Καράκας. 14 Αυγούστου 1974.
Εκεί στο αεροδρόμιο μα υποδέχεται κάποιος κύριος και μας εξηγεί πώς το βράδυ θα μείνουμε
σε ξενοδοχείο που θα μας πάει ,και το άλλο πρωί θα έρθει να μας πάρει, να μας πάει
στο αεροδρόμιο να ξαναπάρουμε αεροπλάνο που θα μας πάει στην πόλη που βρίσκεται
το καράβι .
Την επόμενη μέρα ,πρωί Δεκαπενταύγουστος ,της Παναγιάς , μπαίνουμε ξανά σε αεροπλάνο
και μετά από δυο ώρες ταξίδι ,φτάνουμε στην πόλη .
Υποδοχή πάλι από κάποιον που φώναξε τα ονόματα μας στο αεροδρόμιο,
όπου και μας παίρνει και μας πηγαίνει στο λιμάνι ,που βρίσκεται το καράβι .
Μεσημέρι ,και η τραπεζαρία γεμάτη από φαγητά -μπύρες -κρασί και ανθρώπους που διασκέδαζαν.
– Βρε.. βρε .. ! καλώς τα πατριωτάκια .Από που είστε μωρέ λεβέντες ,πώς σας λένε ; .
( Ρωτά ένας που αργότερα έμαθα πως ήτανε ο λοστρόμος του καραβιού )
– Εμένα με λένε Χαράλαμπο ,και είμαι από τα Γρεβενά. ( του λέει το παιδί που ταξιδέψαμε από την Ελλάδα.)
-Κι εμένα Θύμιο ,και είμαι απ’ τον Βόλο .
– Από τον Βόλο ; ( μου κάνει αυτός ,ενώ ησυχία έχει πέσει στην τραπεζαρία.) Από την πατρίδα του Μποτίνου
και του Συνετόπουλου; τι λέ ρέ λεβέντη , τους ξέρεις ; παίζεις ποδόσφαιρο ;
– Αμέ ,πώς ,τους ξέρω ,μόνο που εγώ δέν είμαι από τον Ολυμπιακό ,αλλά με την ΑΕΚ ,και ποδόσφαιρο
έπαιζα στην ομάδα της γειτονιάς μου.
-Α α α !! πολύ όμορφα , ( λέει βάζοντας μια φωνή ) βρέ Δημήτρη πήγαινε και φέρε την αθλητική στολή
τα παπούτσια και την μπάλα.
Αμέσως σηκώνεται κάποιος από την τραπεζαρία φεύγει και επιστρέφει σε λίγο βαστώντας αθλητικά ρούχα και μπάλα.
-Πάρτα ( λέει ο λοστρόμος ) πήγαινε στην καμπίνα σου φόρεσε τα και έλα μετά εδώ να δούμε πόση μπάλα γνωρίζεις.
Παίρνω τα ρούχα και τα παπούτσια ,πηγαίνω αλλάζω, κανονικά .. σορτσάκι ,φανέλα,κάλτσες , παπούτσια ποδοσφαιρικά,
και επιστρέφω στην τραπεζαρία όπου οι ναύτες με ένα πελώριο χαμόγελο και σε τσακίρ κέφι γιόρταζαν την Παναγιά .
-Πάμε ρε Θύμιο ( μου λέει ο λοστρόμος) πάμε έξω στον ντόκο ,να δούμε πόσο μπάλα ξέρεις. Αν είσαι καλός θα σε βάλουμε
στην ομάδα που έχουμε φτιάξει εδώ στο βαπόρι .
Βγαίνουμε έξω από το καράβι ,ενώ οι ναύτες που ήτανε στην τραπεζαρία ,βγήκαν και αυτοί στην κουπαστή όπου και έβλεπαν.
-Έλα ρέ Θύμιο δείξε μας τι ξέρεις ( μου κάνει ο λοστρόμος)
Εγώ βαστώντας την μπάλα ,την πετάω στον αέρα και την αρχίζω στα χάδια .. τακουνάκια ,ποδαράκια ,γονατιές,
κεφαλιές , στοπάρισμα με το στήθος ,
ενώ το πλήρωμα του βαποριού στην κουπαστή ζητωκραύγαζε .
Ω! ω!! Ζήητωωω!!! Μπράαβοο!!!!
Και ο λοστρόμος δίπλα μου στον ντόκο να τους φωνάζει με δυνατή φωνή .
-Εγκρίνεται ; μας κάνει ;
-Ναί !!  

 

 

 

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Καλοκαίρι με μιά πλανεύτρα μπάλα !

  1. Πολύ ωραίο κείμενο! Το διαβάζω και χαμογελάω , γιατί μου θύμισες τα παιδικά μου χρόνια.
    Όταν ήμουν μικρή, στο δημοτικό, τότε που ο Παναθηναϊκός είχε πάει στο Γουέμπλεϊ, μου άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο και είχαμε κάνει ομάδα τα κορίτσια στο σχολείο. Επειδή για την ηλικία μου ήμουν ψηλή ,έπαιζα στη θέση του τερματοφύλακα. Τι ποδοσφαιρικούς αγώνες είχα παρακολουθήσει τότε. Μου άρεσε πολύ το αγγλικό ποδόσφαιρο. Είχα επίσης μία πολύ μεγάλη συλλογή με διάφορα πράγματα του Παναθηναϊκού. Α, να μην ξεχάσω και την Αθλητική Κυριακή με το Διακογιάννη και τις ραδιοφωνικές αναμεταδόσεις. Τι ωραία που ήταν !

    Τώρα ούτε που ασχολούμαι. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου , ακόμα κι αν παίζει η Εθνική.

    Να είσαι καλά.

    Υ.Γ Ναυτικός ήσουν ή είναι φανταστική η ιστορία;

  2. ANEMOEΣΣA

    Το να ασχολείται ένα μικρό κορίτσι Σοφία
    στο σχολείο με το ποδόσφαιρο στα χρόνια της δικτατορίας
    ακούγεται πολύ πρωτοποριακό.
    Εγώ νομίζω πως στα σχολεία τα χρόνια της δικτατορίας
    το μόνο που γίνονταν ήταν γυμναστικές επιδείξεις
    με σχοινάκια και άλμα στο σκάμμα.
    Για κοριτσίστικη ποδοσφαιρική ομάδα πρώτη φορά ακούω.
    Θα ήτανε πολύ πρωτοποριακό το σχολείο σας .
    Τώρα για την ιστορία μου δεν είναι φανταστική αλλά προσωπική.
    Την πρώτη μέρα που έφτασα στο βαπόρι .
    Μια φορά μπαρκάρισα και έκατσα δέκα επτά συνεχόμενους μήνες .
    Έπειτα γύρισα και λίγο αργότερα, μετά από ένα έτος πήγα στρατιώτης.
    Το μοναδικό μου αυτό μπαρκάρισμα μου άφησε πολλές αναμνήσεις
    και άσχημες και όμορφες .Οι περισσότερες πάντως όμορφες.

    ΥΓ. Πάντως το βαπόρι είχε ποδοσφαιρική ομάδα και με βάλανε και εμένα στην ομάδα που έπαιξε μερικά φιλικά ,σέ διάφορες χώρες που φτάναμε ,με ομάδες πόλεων και άλλων βαποριών.

  3. Πρωτοποριακό; Α, δε νομίζω. Σε χωριό μεγάλωσα. Ήταν μέσα στα πλαίσια του καθημερινού παιχνιδιού στην αυλή του σχολείου και όχι σχολική δραστηριότητα. Οι γυμναστικές επιδείξεις ήταν το επίσημο πρόγραμμα. Έπαιζαν τα αγόρια και μας άφηναν και μας λίγο χώρο. Ήταν και της μόδας το ποδόσφαιρο. Όπως παίζαμε και βόλους και άλλα αγορίστικα παιχνίδια. Αλλά κανείς δεν το έβλεπε αρνητικά. Εγώ πήγαινα και στα γήπεδα μαζί με έναν θείο μου για τους αγώνες της ερασιτεχνικής ομάδας του χωριού.
    Και θυμάμαι όλη την θρυλική ομάδα του Παναθηναϊκού ακόμη .

    Υ.Γ. Πολύ συναρπαστική η εμπειρία σου. Δεκαεπτά μήνες σε καράβι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s