Εξαφανίστηκαν τα καθάρματα .

Ωστόσο μας βλέπουν …
Το νιώθω , τους βλέπω σχεδόν καθαρά ,
λουφαγμένους στο βρώμικο
καβούκι της μούρης τους
και της κατάμαυρης ψυχής τους

Τυφλωμένοι απ ‘το μίσος
Βλακόμουτρα ανίκανοι !
Πότε νιώσατε κάτι ολόκληρο ;
Πότε αναγνωρίσατε κάτι ατόφιο ;
Πότε μοχθήσατε κάτι δικό σας ;

 

 

 

Ζητώ την επιείκεια του Γιώργου Μπλάνα
για τα πασαλίματα μου ,στο ποίημα του ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ
που βρίσκεται στο βιβλίο του Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s