Απάνω τους ,ρέεε ! Ντούουου ! Ντού ! …

     με μια κουρελού , απλωμένη στο
κέντρο της Αθήνας ,στην Ομόνοια …

 
-Απάνω τους , ρέεεε ! Ντούουου ! Ντου !…
Η φωνή έβαλε σε κίνηση μια μυρμηγκιά παιδιά .
Πάνω από εκατό . Για μερικά λεπτά ,σ’ένα από τα σημεία
τα πιο πολύκοσμα της Αθήνας ,ακριβώς στην Πλατεία Ομόνοιας,
δεν ακουγότανε ,παρά το πλατσούρισμα από τα ξυπόλυτα πόδια,
σαν χειροκροτήματα .
Στο δρόμο ξεχύθηκε ένα πολύχρωμο σύννεφο
από κουρελιάρικα πιτσιρίκια σα να τό ΄φερνε κάποιος τυφώνας.
Κι όσο προχωρούσε ,το σύννεφο άλλαζε σχήματα .
Πότε μάκραινε,πότε έπηζε,κύκλος, σαν σμήνος πουλιά .
Άλλοτε έμοιαζε σαν την κορφή τριγώνου κάποιου στρατού σε επίθεση.
             -Απάνω τους ,ρέεε!  Ντου ! Ντου είναι !…
Το σύννεφο έκανε την προέλαση του σ’έναν καθορισμένο στόχο.
Κάποια στιγμή δέν ξεχώριζες σώματα ,παρά μια άμορφη μάζα
πολύχρωμη σαν κουρελού .Ύστερα ,με την ίδια ταχύτητα που έσμιξε,
η μάζα σκόρπισε και εξαφανίστηκε.
 Την ίδια στιγμή ακούστηκε κι η φωνή -παράπονο κάποιας γυναίκας :
 – To πακέτο ! Μ’ άρπαξαν το πακέτο ! Ανάθεμα τους ! Το πακέτο !
Καμιά δεκαριά άτομα που μαζεύτηκαν γύρω της ,
προσπάθησαν να την καθησυχάσουν !
-Αστα! Εσύ νά ‘σαι καλά! Πές δόξα σοι ο Θεός που
δε σε σακατέψανε,κιόλας !
– Και τι διάολο είχες στο πακέτο ;
-Τι  νά ‘ χα ; Ψωμάκι ,χωριάτικο ,που μού ‘ στειλε μια
ξαδέρφη από τη Λειβαδιά ! Άχ ,Θεούλη μου ,τι θα κάνω τώρα;
-Ελάτε κυρία μου…πάει τώρα…ησυχάστε…με το κλάμα,
δέν φουρνίζεις ψωμιά!… είπε κάποιος,και ,σαν να του μύρισε
ξαφνικά φρέσκο ψωμάκι ,φερμένο από το χωριό μάλιστα,
οσμίστηκε τον αγέρα .
Ο κόσμος σκόρπισε .Μα για κάμποση ώρα ακόμη,μερικοί,
από στόμα σε στόμα ,διηγόντουσαν το περιστατικό ,
σ’ όποιον νοιαζότανε να μάθει :
-Να ,κάνανε <<ντου>> τ’αλητάκια σε μια γυναίκα !Της πήραν ένα πακέτο!
-Και τι είχε στο πακέτο ;
-Τι νά ‘χε ; Πεσκέσι, λέει ,από το χωριό ,κανά δυο κιλά τραχανά ,
μια κότα ,και κάνα δυο καρβέλια σταρένιο ψωμί !
-Τι μου λές ! θάμαξε κάποιος .Και το κουβάλαγε έτσι ,χωρίς φρουρά !
Μα για τέτιο πακέτο πρέπει να γυρέψεις την προστασία της αστυνομίας !
Σου πρέπει ειδική φρουρά από κείνες που έχουν οι τράπεζες
όταν μεταφέρουν θησαυρούς !
Λίγο λίγο ,το επεισόδιο ξεχάστηκε .Δεν απόμεινε κανείς να δίνει εξηγήσεις,
μα και κανείς δεν βρισκότανε να τις γυρέψει .
Ώσπου λίγο πιο κάτω ,κατά τη μεριά του Δημαρχείου ,
ακούστηκε πάλι η πολεμική κραυγή :
-Απάνω τους , ρέεεε ! Ντούου !  Ντου , είναι ! …
….Εκείνες τις μέρες του Απρίλη του 1944 ,
σου χρειαζότανε πολύ κουράγιο για να βγεις στο δρόμο 
με κάποιο πακέτο στο χέρι .
Χιλιάδες μάτια ,μικρά και μεγάλα ,παρακολουθούσανε κάθε σου κίνηση,
κι όλοι οσμίζονταν τον αέρα να μαντέψουν το περιεχόμενο .
Κι αλλοίμονό σου αν μύριζε τίποτα φαγώσιμο !

(απόσπασμα)
Παιδιά της Αθήνας.
Δημήτρη Ραβάνη -Ρεντή
ΣΥΓΧΡΟΝΗ  ΕΠΟΧΗ

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Απάνω τους ,ρέεε ! Ντούουου ! Ντού ! …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s