ΚΡΥΟ ΚΡΥΟ

Εσκόρπισε και τα στερνά κιτρινιασμένα φύλλα
τη νύχτα χτές η άπονη της θύελας ορμή ‘
ολόπυκνη στη λίμνη μας απλώθηκε μαυρίλα
κι’ απόμακροι της θάλασσας ακούγονται λυγμοί.

Σα διαρκές παράπονο,αργό,μουρμουριστό
η χειμωνιάτικη βροχή ατέλειωτα σταλάζει,
τ’αντικρυνό παράθυρο είν’ τώρα σφαλιστό
και η θλιμμένη όψι του με την ψυχή μου μοιάζει .

Mέσα στο κρύο ,στη βροχή,διαβάτες προχωρούνε
αμίλητοι ,καρτερικοί ,στα ρούχα τυλιγμένοι
την τωρινή ερήμωση της πόλης αψηφούνε ‘
ηλιολουσμένη άνοιξη καθείς κρυφοπροσμένει

Όμως το κρύο πειό δριμύ μές στην ψυχή μου νοιώθω
να διώχνη κάθε άνοιξι ,να σβύνη κάθε πόθο .

Ρίκα Σεγκοπούλου

πηγή : Πανεπιστήμιο Πάτρας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s