Ο Ν Ε Ι Ρ Ο ΣΤΟ Κ Υ Μ Α

 

Ήτον απόλαυσις ,όνειρον , θαύμα. Είχεν απομακρυνθή ως πέντε  οργυιάς από το άντρον,
και έπλεε ,κι έβλεπε τώρα πρός ανατολάς , στρέφουσα τα νώτα πρός το μέρος μου.
Έβλεπα τήν αμαυράν και όμως χρυσίζουσαν αμυδρώς κόμην της , τόν τράχηλόν της
τόν εύγραμμον ,τάς λευκάς ως γάλα ωμοπλάτας ,τους βραχίονας τούς τορνευτούς ,
όλα συγχεόμενα ,μελιχρά και ονειρώδη είς το φέγγος τής σελήνης.
Διέβλεπα τήν οσφύν της τήν ευλύγιστον ,τά ισχία της, τάς κνίμας ,τούς πόδας της ,
μεταξύ σκιάς και φωτός ,βαπτιζόμενα  είς το κύμα.
Εμάντευα τό στέρνον της , τούς κόλπους της ,γλαφυρούς ,προέχοντας ,δεχομένους όλας
τής αύρας τάς ριπάς καί τής θαλάσσης τό θείον άρωμα.

 

Παπαδιαμάντης  Αλέξανδρος

η φωτογραφίες είναι από τίς ακτές  Πολιόχνης .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s