Kultar beni dil kardasi, kultar! (Σώσε με αδερφέ στη γλώσσα, σώσε με!)

Χριστούγεννα στο Κιοπρού Χισάρ (1920)



<<Το μεσημέρι μπήκαμε μέσα στο Κιοπρού Χισάρ.Οι Τούρκοι φύγανε. (…..)
Η βροχή είχε τώρα σταματήσει.Θαρρείς πώς περίμενε να σταματήσει το κακό,για να σταματήσει κι εκείνη.
Μέσα στη λασπωμένη τουρκόπολη, γύριζαν μπουλούκια απο αρματωμένους φαντάρους.
Σπάγανε τις πόρτες και μπαίνανε μέσα στα σπίτια, στα μαγαζιά.
Όλοι την ώρα άκουγες ξεφωνητά, γυναικείες φωνές, κλάματα, θρήνο.
Πού και πού έπεφτε και καμιά τουφεκιά.
Είδα μια ανοιχτή πόρτα και μπήκα.Λίγο μέσα απ’ το κατώφλι, φράζοντας το δρόμο, ήταν ξαπλωμένος
ένας γέρος Τούρκος.
Απ’ τα ρουθούνια του κι από τα στήθια του έτρεχε πηχτό αίμα.
Μέσα γινότανε μεγάλη φασαρία.Δρασκέλισα το σκοτωμένο Τούρκο και ζύγωσα.
Καμιά δεκαριά φαντάροι, αναμαλλιασμένοι, βρώμικοι ,γεμάτοι λάσπες, ματωμένοι κυλιόντουσαν χάμω,
χτυπιόντουσαν αναμεταξύ τους, γελούσαν δυνατά, μπήγανε ξεφωνητά ηδονής και λύσσας.
Και στη μέση κι απο κάτω τους μια νεαρή Τουρκάλα, με σηκωμένα τα ρούχα, μισόγυμνη, ξεμαλλιασμένη,
τσίριζε, έκλαιγε, παρακαλούσε, βογγούσε.
Μόλις μπήκα, κάποιος τους γύρισε και με κοίταξε και φώναξε:
-Έλα ρε Τάσο, έλα να πάρεις μεζέ!
Δέν ξέρω γιατί το είπε τούρκικα και ακόμα δεν ξέρω γιατί και εγώ απάντησα τούρκικα.
-Ντροπή ρέ παιδιά, ντροπή!
Η Τουρκάλα σάν άκουσε την κουβέντα κατάφερε να ξεφύγει από τα χέρια τους και ρίχτηκε πάνω μου,
αγκαλιάζοντας τα πόδια μου,φωνάζοντας με ανατριχιαστική, κομμένη φωνή γεμάτη παρακάλιο:
Κουλτάρ μπενί ντιλ καρντασί, κουλτάρ!
Οι άλλοι χαχάνιζαν και την τραβούσανε.
Παρακάλεσα, θύμωσα, έβρισα, θέλησα να τους φέρω στο φιλότιμο:
-Ντροπή ρε παιδιά! Μια γυναίκα ! Ντροπή ! Πόλεμο έχουμε.
Μα τίποτα.Ένας μάλιστα τράβηξε την ξιφολόγχη του σα μεθυσμένος, με τα μάτια θαμποκόκκινα,
γυαλένια:
– A σιχτίρ, » κύριος!» ! Να μη σου γ… καμιά Παναγιά !
Έφυγα, ξαναδρασκελώντας και πάλι τον σκοτωμένο Τούρκο, ενώ από πίσω μου ξαναφούντωσαν
οι βλαστήμιες, οι βαριές σα μεθυσμένες αντρικιές φωνές, τα ξεφωνητά της γυναίκας.
Όξω, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, οι δρόμοι και τα σπίτια φωτιζόντουσαν από τις κόκκινες,
αναλαμπές των σπιτιών που λαμπαδιάζανε.
Και σαν γυρίζαμε πίσω την αυγή, τα σπίτια του Κιοπρού Χισάρ ήταν ένας θαμπός κόκκινος καπνός,
που από μέσα του ακουγόντουσαν ως πέρα μακριά ένα γύρο
τα ουρλιάσματα των σκυλιών και των γυναικών τα ξεφωνητά.
Ο πόλεμος είχε περάσει απο πάνω>>

Α. Δημητρίου (έφεδρος υπαξιωματικός)

πόλεμος και εθνοκάθαρση  Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς  εθνικής εξόρμησης (εκδ.Βιβλιόραμα-2007)

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Kultar beni dil kardasi, kultar! (Σώσε με αδερφέ στη γλώσσα, σώσε με!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s