ΔΑΚΡΥΔΟΧΗ

ПЕТРЕ М. АНДРЕЕВСКИ

1934-2006


Έστειλα τον άντρα μου στόν πόλεμο
κι αγόρασα μια δακρυδόχη,
κάλεσα σπίτι μου τόν ήλιο
και του είπα να καθίσει κοντά μου:
Να με βλέπει και να βλεπόμαστε,
να μήν είναι το δωμάτιο άδειο
και να μου φέγγει καθώς θα κλαίω,
όσο γεμίζω το γυαλί μέ δάκρυα
για να μήν ντροπιαστώ χωρίς αυτά
και δέν θα’ χω μέ τί να τόν καλωσορίσω.

Ω εσύ ήλιε μου, που τα πάντα βλέπεις
πές του πόσες φορές γέμισα τό γυαλί
και πόσες φορές το άδειασα, πές του
και πώς ακόμα κλαίω μαζεύοντας δάκρυα,
τουλάχιστον δάκρυα να του φέρω στό μνήμα.

Lakrimaruj 1999

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s