Μήν περπατάς καμαρωτά.

 

Δέ στούπα μιά,δέ στούπα δυό,δε στούπα τρείς και πέντε

μήν περπατείς καμαρωτά και τρέμουν τα βυζιά σου.

Μαραίνεις νιούς, μαραίνεις νιές, μαραίνεις παλληκάρια,

μάς μάρανες κι έναν παπά’ που μέσ’ απ’ τ’ άγιο βήμα.

 


 

πίνακας ζωγραφικής τού : 	 Stefan Hadzi-Nikolov
πίνακας ζωγραφικής τού : Stefan Hadzi-Nikolov

 

ΜΑΝΑ  ΜΟΥ  ΚΙ  ΑΣ  Τ’ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ


Μάνα, χιονίζει στα βουνά και βρέχει στα λαγκάδια

ξένο περνά στην πόρτα μας υγρό και χιονισμένο

μάνα μου, κι άς ανοίξουμε του ξένου να μπεί μέσα.

-Μωρή, ψωμί δέν έχομε, τόν ξένο τί τόν θέλεις;

-Μάνα στό φούρνο το πουλούν και στείλε με να πάρω.

-Μωρή κρασί δέν έχομε, τόν ξένο  τί τόν θέλεις;

-Μάνα η ταβέρνα είναι κοντά και στείλε με να πάρω.

-Κόρη, ρούχα δέν έχομε, τον ξένο τί τόν θέλεις;

-Μάνα , το φουστανάκι μου σκεπάζει και τούς δυό μας.


Ο έρωτας στο Δημοτικό τραγούδι.

Μιχάλης Περάνθης


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s