Ο Άνεμος

Χαλίλ Γκιμπράν
Μετάφραση: Ρένα Χατχούτ

 

Ω άνεμε,που περνάς δίπλα μας,άλλοτε τραγουδώντας γλυκά,
και άλλοτε στενάζοντας και θρηνώντας: σ΄ακούμε μα δε μπορούμε να σε δούμε.
Νιώθουμε το άγγιγμα σου ,μα δεν ξεχωρίζουμε το σχήμα σου.
Σάν ωκεανός αγάπης αγκαλιάζεις το πνεύμα,δίχως ωστόσο να το πνίγεις.
Σκαρφαλώνεις λόφους,κατηφορίζεις κοιλάδες,απλώνεσαι σ’ αγρούς και σε λιβάδια.
Κι όταν σκαρφαλώνεις βλέπω την δύναμη σου,κι όταν κατηφορίζεις βλέπω την τρυφεράδα σου,
κι όταν απλώνεσαια βλέπω την χάρη σου.
Σάν δίκαιος βασιλιάς ,σπλαχνικός με τούς καταπιεσμένους,αυστηρός με τούς αλαζόνες και τούς δυνατούς.
Το φθινόπωρο στενάζεις μέσα στίς κοιλάδες,κι  ο θρήνος σου αντηχεί στα δάση.
Το χειμώνα σπάζεις τις αλυσίδες σου και παρασέρνεις στην επανάσταση σου ολόκληρη τη Φύση.
Τήν Άνοιξη σαλεύεις απο τον ύπνο,ακόμα αδύναμος και νυσταγμένος,και με το πρώτο σου σάλεμα,
οι αγροί αρχίζουν να ξυπνάνε.
Το Καλοκαίρι κρύβεσαι πίσω από το πέπλο της Σιωπής σα να ΄χες πεθάνει,λαβωμένος απο τα βέλη του ήλιου
και τα δόρατα της ζέστης.
Στ΄αλήθεια θρηνούσες εκείνες τις φθινοπωρινές μέρες η μήπως γέλαγες με το κοκκίνισμα των γυμνών δέντρων;
Ήσουν θυμωμένος τον Χειμώνα η μήπως χόρευες γύρω από το χιονισμένο τάφο της Νύχτας;
Ήσουν στ΄ αλήθεια μαραμένος την Άνοιξη,η μήπως μοιρολογούσες για το χαμό της αγαπημένης σου,
της Νιότης όλων των Εποχών;
Ήσουν νεκρός εκείνες τίς καλοκαιριάτικες μέρες,οι κοιμόσουν μόνο μέσα στούς καρπούς,και στ’αμπέλια,και στα στάχυα;
Μέσα από τους δρόμους της πόλης ,σηκώνεσαι και μεταφέρεις το σπόρο της πανούκλας.
Κι από τούς λόφους σκορπίζεις την ευωδιαστή ανάσα των λουλουδιών.
Έτσι η μεγάλη Ψυχή δυναμώνει τη θλίψη της Ζωής και συναντάει σιωπηλά τις χαρές της.
Μέσα στ’αυτιά του ρόδου ψιθυρίζεις ένα μυστικό που το νόημα του εκείνο καταλαβαίνει.
Συχνά ταράζεται-κι έπειτα χαίρεται.Έτσι κάνει κι ο Θεός με την ψυχή του Ανθρώπου.
Άλλοτε χρονοτριβείς.Κι άλλοτε τριγυρνάς βιαστικά εδώ κι εκεί,και κινείσε αδιάκοπα.
Έτσι είναι και το μυαλό του Ανθρώπου,που ζή όταν είναι δραστήριο και πεθαίνει όταν τεμπελιάζει.
Γράφεις τα τραγούδια σου πάνω στα νερά.Κι έπειτα τα σβήνεις.Έτσι κάνει και ο ποιητής όταν δημιουργεί.
Από το Νότο έρχεσε ζεστός σάν την Αγάπη
Κι από το Βορρά,ψυχρός  σάν το Θάνατο.
Από την Ανατολή,ανάλαφρος σάν το άγγιγμα της Ψυχής.
Κι από τη Δύση,άγριος σάν την Οργή και την Μανία.
Είσαι άστατος σάν το Χρόνο,η φέρνεις σημαντικές ειδήσεις απο τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα;
Μαστιγώνες με μανιά την έρημο,ποδοπατάς τα αθώα καραβάνια και τα θάβεις σε βουνά απο άμμο.
Είσαι το ίδιο παιχνιδιάρικο αγέρι που τρέμει μαζί με την αυγή ανάμεσα στα φύλλα και τα κλαδιά,
και φτερουγίζει σαν όνειρο μέσα από τις κορδέλες της κοιλάδας όπου τα λουλούδια σκύβουν
για να σε χαιρετίσουν και το χορτάρι λυγίζει βαρύ,μεθυσμένο απο την ανάσα σου;
Σηκώνεσαι από τούς ωκεανούς καί τραντάζεις τούς σιωπηλούς βυθούς τους,
και μέσα στη μανία σου,πνίγεις καράβια,καταπίνεις τούς ναύτες.
Είσαι η ίδια γλυκιά αύρα που χαιδεύει τίς μπούκλες τών παιδιών όταν παίζουν στούς κήπους τους;
Πού πηγαίνεις τίς καρδιές μας,τ’αναστενάγματα μας,τίς ανάσες μας,τα χαμόγελα μας;
Τί κάνεις με τις δάδες των ψυχών μας; Τις παίρνεις πέρα από τόν ορίζοντα της Ζωής;
Τίς σέρνεις σάν τά σφάγια για να τίς θυσιάσεις σε μακρινές ,φρικτές σπηλιές;
Μέσα στήν ήρεμη νύχτα,οι καρδιές σου φανερώνουν τα μυστικά τους.
Και την αυγή,τα μάτια ανοίγουν στο ελαφρό άγγιγμα σου.Θυμάσε τι ένιωσε η καρδιά,τι είδανε τα μάτια;
Ανάμεσα στα φτερά σου,ο δυστυχισμένος αφήνει την ηχώ τών πένθιμων τραγουδιών του,
το ορφανό τα κομάτια της σπασμένης του καρδιάς,
κι ο καταπιεσμένος τούς πονεμένους στεναγμούς του. Ανάμεσα στίς πτυχές τού μανδύα σου, ο ξένος αφήνει
τη νοσταλγία του, ο εγκαταλειμμένος το φορτίο του,κι η ατιμασμένη γυναίκα την απόγνωση της.
Τα φυλάς όλα αυτά για τούς ταπεινούς;
Η είσαι σάν τη Μητέρα Γή πού θάβει όλα όσα γεννάει;
Ακούς τούτες τίς κραυγές και τούς θρήνους; Ακούς τούτα τα βογκητά και τ’αναστενάγματα;
Η σάν τούς δυνατούς και τούς περήφανους,δέν βλέπεις το απλωμένο χέρι
και δέν ακούς τις φωνές τών φτωχών;
Ώ  Ζωή όλων εκείνων πού ακούν, μ’ακούς;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s