ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΤΟ (LONGING FOR THE SOUTH)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ  ΜΙΛΑΝΤΙΝΟΒ

(Struga 1830-   1862 Φυλακές Κωνσταντινούπολη)

ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ



Άς  είχα δυό φτερά αετού

και να ριχνόμουν να πετάξω

στα μέρη μας, στό Νότο να βρεθώ

να ιδώ τήν Πόλη, το Κιλκίς,

να ιδώ εκεί κάτω άν ο ήλιος

όπως εδώ είναι σκοτεινός.


Αφού ο ήλιος μαύρος είναι εδώ,

θα πάρω δρόμο μακρινό

και σ’ άλλα  μέρη θα μισέψω,

εκεί πού λάμπει  ο ήλιος  και ζεσταίνει,

και τ’ άστρα φέγγουνε στόν ουρανό.


Δέ φέγγει εδώ, σκοτάδια με τυλίγουν

τη γή σκεπάζει πάχνη σταχτερή

σκόνες, αναβροχιές, χιόνια και πάγοι

θύελλες  κι άνεμοι  φοβεροί.

Καταχνιά γύρω, χώμα πετρωμένο

μαύροι συλλογισμοί, το κρύο τρυπά το στέρνο.


Όχι, ποιά δέν μπορώ να μείνω εδώ

να βλέπω δεν μπορώ τον παγετό.

Δώστε μου  δυό φτερούγες και πετώντας

στα μέρη μας τα ήμερα να φτάσω

να ξαναδώ τή λίμνη τής Οχρίδας

και τή  γενέτειρα μου τήν Στρούγκα.


Ζεσταίνει τήν ψυχή η αυγή εκεί κάτω

πάνω στό δάσος το ηλιοφώς πλαγιάζει

εκεί, η γενναιόδωρη έχει φύση

τα λαμπρά δώρα της σκορπίσει.


Ν’ αστρολογά βλέπεις τή λίμνη

διάφανη  κι  όταν ο άνεμος φυσάει

γαλάζιο βαθύ χρώμα ν’ αποχτάει

βουνό και πεδιάδα ν’ αγναντεύει

κι  η θεία ομορφιά παντού χυμένη.


Ολόκαρδα πώς θά ‘ θελα  κεί πέρα

ξέγνοιαστος να σφυρίξω τη φλογέρα

και κάποιο  λιόγερμα στη χλόη πάνω

να γείρω μαλακά και να πεθάνω.


Κύκνος   τού Δούναβη 1861
Μετάφραση:Ρίτα Μπούμη-Παπά.
η δεύτερη στροφή έχει μεταφραστεί από τήν
Αίμίλια Μίρτσεβσκα.



Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΤΟ (LONGING FOR THE SOUTH)

  1. θύμιος

    Η πραγματική ταυτότητα της ποίησης είναι η ανθρωπιά και ξεχωριστή αισθητική, καθώς και την ικανότητά της να ταξιδεύουν ελεύθερα μεταξύ των πολιτισμών και των γλωσσών: δεν μπορούμε να φυλακίζουν μέσα σε αυστηρές εθνικές τοίχους. Ωστόσο, η ποίηση έχει συμβάλει στην ανάπτυξη της πολιτιστικής ταυτότητας για άτομα των οποίων η ταυτότητα είναι υπό επίθεση, και ανεξάρτητα από αψηφά στέκεται στον δρόμο για τη λαϊκή έκφραση της μοναδικότητάς τους. Ο ποιητής δεν μπορεί να αποφύγει το «εδώ» και το «τώρα» σε άλλο χρόνο και τόπο.

    μετάφραση τού υπολογιστή.
    Λόγια τού Mahmoud Darwish κατά την βράβευση του τό 2007
    μέ το χρυσό στεφάνι
    στό φεστιβάλ ποίησης πού γίνετε κάθε χρόνο στήν Στρούγκα.

    ΟΛΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ.
    My dear friends,

    I was your guest thirty years ago, when Rafael Alberte had the honor of receiving the «Golden Wreath». I fell in love with your country: the lake, the red roses, and the readers who prove to us that solitude is not the destiny of poets. I was young then, with great dreams. When I grew older I realized that poetry is difficult yet possible, but it cannot change the world. However, it can light little candles in the dark. It is true that poetry is fragile, but it has the strength of silk and the sturdiness of honey. Poets need only believe in the effectiveness of this fragility. The higher the thud of brutality and hatred and war, the greater the need for its antidote: the sound of poetry… to intensify our perception and awareness of our humanity, and to persist with our dream of freedom and peace, and our belief in human commonalities.

    I was your guest about thirty years ago, with other poets from all countries and languages: assorted flowers in one single open garden, without a center or a periphery. The concept of universal poetry is defined by the diversity of voices and points of reference. The true identity of poetry lies in its humanity and distinct aesthetics, and its capacity to travel freely amongst cultures and languages: we cannot imprison it within strict national walls. However, poetry does contribute to developing a cultural identity for a people whose identity is under attack, and defies whatever stands in the way of the people’s expression of their uniqueness. The poet cannot escape the «here» and the «now» to another time and place.

    It gives me great pleasure to return to this beautiful country, to be honored by receiving your esteemed expression of appreciation of myself and what I represent, and to your noble attention to the intertwining between the personal and the public voice, the individual and the collective, in my poetic experience. I never dreamt of receiving this honor, of accepting your venerated prize: the Golden Wreath, thus joining the register of poets who have been my mentors. I consider it an honor to Arab poetry and an expression of moral support of the right of my country, Palestine, to join the family of free and independent nations.

    With my deepest thanks and gratitude,
    Mahmoud Darwish

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s