ΒΟΥΤΑΜΕ ΣΤΑ ΛΑΣΠΟΝΕΡΑ.

ποίοι  ΣΕιΧΗΔΕΣ βάζουνε εμπόδια στην ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ και στην πόλη μας;
ποιοι κλείνουνε σε κάθε πτώση το ρήμα ΣΥΝ;ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ,ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ.
Κατεβάστε ΤΩΡΑ τις ταμπέλες  του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ-τις ΑΚΟΑ-τις ΚΟΕ-

τις ΔΕΑ-του ΚΟΚΚΙΝΟΥ-τις ΚΕΔΑ και ολων των Αριστερών συνιστωσών

και πάμε στον πολίτη με το πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

 

Η μόνη χαμένη εκδήλωση είναι αυτή που δεν γίνεται

ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ, πού με πας;

Eνα μήνα τη σχεδιάζαμε αυτή τη γιορτή. Θα ήταν όμορφη, θα τη χτυπούσε η αύρα της θάλασσας, θα της χαμογέλαγε το μισοφέγγαρο, θα της φέρναμε και μελωδίες του Χατζιδάκι, εκεί κάτω, ξέρετε, στα λιμανάκια της Βάρκιζας, που μαζεύεται ο κόσμος για σουλάτσο τα απομεσήμερα μέχρι αργά τη νύχτα.
Τι χαρά, ο Δήμαρχος μας παραχωρεί το χώρο! Κι όχι μόνο αυτό. Μαζί, μας παραχωρεί και τις καρέκλες, και την εξέδρα, και ηλεκτρολόγο και ρεύμα και… και… Θα βγάζαμε και φυλλάδιο!.. Και τρέχαμε για άρθρα, για φωτογραφίες, για ενημέρωση.
Να κάνουμε και συζήτηση για τις ακτές μας και τα προβλήματά τους. Να γίνει το θέμα της Γιορτής. Σε στρογγυλό τραπέζι. Θα έρθουν δήμαρχοι που έχουν παλέψει για την ελεύθερη πρόσβαση, να ενημερώσουν, να καταγγείλουν παραβιάσεις. Δεν είναι ανάγκη άλλωστε να ψάξουμε πολύ, γνωστοί σε όλους μας είναι και με χαρά έχουν δεχθεί.. Έλα πάλι Θρασύβουλε, για να γράψεις στο χέρι καλλιτεχνικά τις προσκλήσεις, αμ τί!
Για την ελληνική ζωντανή μουσική ήταν κάπως πιο δύσκολο, μας έλειπε η εμπειρία. Με το λέγε – λέγε όμως μας γνώρισαν την κοπέλα με τη χρυσή φωνή και το συνοδό της με το συνθεσάιζερ. Να που βρέθηκε και κάποιος που γύρισε βίντεο τις θάλασσές μας! Να μη ξεχάσουμε την μεγάλη οθόνη για την προβολή της! Μαζί με τα ηχητικά και τα μικρόφωνα. Τη διαφήμιση τώρα! Εφημερίδες, καταχωρήσεις, πανό, τα ξέραμε αυτά, ας βγάλομε και φέιγ βολάν αυτή τη φορά. Πέντε χιλιάδες είπαμε.
Τι ωραία που θα ήταν να ερχόταν και ο Αρχηγός για κάποιο χαιρετισμό! Το ζητήσαμε. Κι εκείνος βρήκε την ιδέα μας πολλή θετική! Όλα θαυμάσια λοιπόν! Αν βρούμε τα χρήματα να καλύψομε τα έξοδα, προχωράμε. Συναντηθήκαμε. Ανέλπιστο! Είχαμε συγκεντρώσει το ποσόν! Άνοιξα τον μεγάλο λευκό φάκελο και τα έβαλα μέσα. Όλα έτοιμα λοιπόν. Ξεκινάμε!
ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ, πού με πας;
Αρχίσαμε να ετοιμάζομε το πρόγραμμα. Όχι, η μουσική να μπει καλύτερα πιο νωρίς. Μήπως να αφήναμε το μεζέ μπας και μας δυσκολέψει; Το στρογγυλό τραπέζι είναι στη σωστή ώρα; Και για τον Αρχηγό, ποια στιγμή θα είναι η καλύτερη;
Ξάφνου ακούστηκε μια βροντή. Μπα! κανένα τασάκι θα έσπασε. Όχι, μάλλον φωνή βραχνιασμένη θα ήταν. Γύρισα προς την άκρη του τραπεζιού, εκεί που καθόταν το πρωτοκλασάτο στέλεχος της Μεγάλης Συνιστώσας. Απρόσκλητος, αλλά ανοιχτή συνέλευση έχουμε, έτσι δεν είναι; Τον κοίταξα. Τα μάτια του γυάλιζαν, το χέρι ψηλά σε απόγνωση – Αρχηγός, είπατε – έλεγε και ξανάλεγε – και σκοπεύετε να τον φέρετε εδώ;
Πήγα να απαντήσω αλλά κάποιος με σταμάτησε. Έπρεπε να ακούσω κι εγώ με ευλάβεια τι είχε να πει.
– Ήλθα να βοηθήσω, μου βροντοφώναξε και συνέχισε με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Πώς αναλαμβάνετε τέτοια ευθύνη; Κι αν δεν έλθει κόσμος, πώς θα το δικαιολογήσετε;                                     
– Σίγμα πρωτοκλασάτε, είπα, μήπως κάνεις λάθος στην πόρτα; Εδώ δεν είναι του ΣΥΝ, είναι του ΣΥΡ.. τέλος πάντων, θέλω να πω του…         
– Θέλω να βοηθήσω, ξαναφώναξε, θα με ακούσετε. Και ποιος σας έδωσε την ιδέα να τον καλέσετε; Κι όλο με κοιτούσε… κι όλο το δάχτυλο ψηλά. Δεν τα άκουσα όλα, για να πω την αλήθεια, γιατί εμένα με βασάνιζε μια δυσάρεστη μυρωδιά που άρχιζε να απλώνεται γύρω μου. Περίεργο. Γιατί λένε ότι η μιζέρια είναι άοσμη.
– Σίγμα πρωτοκλασάτε, είπα, υπάρχουν καλές προοπτικές να πάει καλά η γιορτή μας κι αν πάλι δεν έχομε πολύ κόσμο, ο Αρχηγός θα εκτιμήσει τον κόπο μας..
Δε μ΄ άκουσε. Πήρε το τηλέφωνο κι έκανε πολλές προσπάθειες να τηλεφωνήσει στον Αρχηγό.
– Δεν απαντά, έλεγε με αγωνία, δεν απαντά…θα είναι στο Πεντάγωνο.                                      
– Άκου Πεντάγωνο, σκέφτηκα, κάτι άλλο θα είπε. Παραλογίζομαι φαίνεται, αχ τι μου κάνεις Ιονέσκο, αλλά πάλι τι θέλει να του πει; Να τον προειδοποιήσει άραγε ότι κάτι κακό του ετοιμάζομε; Κι αν πράγματι… κι αν πράγματι κάτι κακό ετοιμάζουμε;… Το κεφάλι μου άρχισε να γυρίζει…Έκανα μια κίνηση με το χέρι για να διώξω κακές σκέψεις. Τίποτα. Δεν ξέρω γιατί αυτή η μυρωδιά με ενοχλούσε, κόντευε να κολλήσει στο πετσί μου…
Όταν τέλειωσε πήραν τον λόγο σύντροφοι. Αντί να συνεχίσομε το πρόγραμμα, τώρα λέγανε μήπως είναι καλύτερα να πάμε μόνο να μοιράζομε φυλλάδια, ή μήπως να μεταφέρουμε την καλοκαιρινή γιορτή τον Νοέμβρη, ή να την ακυρώσουμε. Την ακυρώσανε. Με σοβαρότητα. Με υπευθυνότητα. Κανείς δε μιλούσε Ούτε ο σ. πρωτοκλασάτος.
ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ, πού με πας;Άνοιξα τον μεγάλο, λευκό φάκελο και επέστρεψα τα χρήματα.
Ο σύντροφος από το Κορωπί, μου είπε να μη στενοχωριέμαι και να μη μπλέκω συναισθήματα με πολιτική. Έβαλα λοιπόν κι εγώ τα συναισθήματα στην τσάντα μου και ακούμπησα την πολιτική στο τραπέζι. Αυτή την πολιτική, που θα μας κάνει στις 21 του Σεπτέμβρη, να μην πάμε στα λιμανάκια, να μην τραγουδήσουμε, να μη δούμε το μισοφέγγαρο, να μη μοιραστούμε με τους περαστικούς την πεποίθησή μας ότι θέλουμε και μπορούμε… Αυτή την πολιτική που θα μας κάνει, αντίθετα, να πάμε στον αναπαυτικό καναπέ του σπιτιού μας, για να ξαναδούμε στην τηλεόραση το σίριαλ, ξέρετε εκείνο το περσινό, γιατί καλοκαίρι βλέπεις…
Όχι! Δε θα πέσω στην παγίδα, δε θ΄ ακολουθήσω τη μόδα, για να μιλήσω για διαπλοκή, για συμφέροντα, για ασύμμετρη απειλή ! Όχι! Γιατί τελικά, αυτή η δυσάρεστη μυρωδιά που με βασανίζει τόση ώρα, είναι η μυρωδιά της μιζέριας. Της μιζέριας και μόνο… Είμαι σίγουρη! Τέλος πάντων, σχεδόν σίγουρη.

Δώρα Σκουντριάνου

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s